Католицизм же занял большую часть Европы, стал достаточно сильным объединяющим фактором, не только в духовном, но и в политическом смысле. Католическая Европа могла худо-бедно объединяться, и давать отпор завоевателям всех мастей, под предлогом защиты христианского мира; а то и устраивая общими силами крестовые походы. Православие же привело к некоторому изоляционизму стран, где было официальной религией. Поэтому ВСЕ православные страны кроме России, в конечном счёте оказались завоёваны, или вассально подчинены Османской империей. Католическая Европа не очень-то стремилась воевать за "схизматиков". А что дальше? Османское иго. Оно, понятное дело, не слишком развитию подчинённых стран. Россия же, уже побывав под монголо-татарским игом, в XVI-XVII веках была довольно изолированным государством. Вокруг виделись одни враги. И человек "французской веры" (т.е. католичества) представлялся не особо лучше, чем магометанин. С протестантскими же странами Россия не слишком тесно общалась по причине того, что их "заслоняла" Речь Посполитая; шведы же, будучи протестантами, были заклятые враги по геополитическим причинам. Соответственно, Россия до Петра I знакомилась с достижениями европейской культуры, науки и техники со значительным отставанием.
Но не всё так просто. Ещё, видимо, играл не последнюю роль тот фактор, что "греческое" христианство изначально было подчинено государству. В Западной Европе власть Папы и церковные органы могли иной раз выступать противовесом светской власти, и создавать проблемы на пути к абсолютной власти монархов. Протестантизм же, как конечный плод всего, что было оппозиционного и прогрессивного в католической церкви, стал религией взбунтовавшихся буржуа. Осознанно выбрать себе религию, и постоять за неё - это значительный шаг вперёд. После религии уже шёл вопрос о государственных и экономических изменениях. Поэтому протестантские страны живут лучше и чем православные, и чем католические. Не только, конечно, из-за этого, но факт налицо. В России же церковь видело государство единсвтенным своим защитником, так как страна была "окружена врагами", и вообще вся жизнь во многом на этом строилась. Поэтому простой народ должен был терпеть и слушаться государя. Пётр I же сделал церковь частью чиновничьего аппарата, так что уже вовсе ни к какому "движу" она была не
Другие православные страны освободились от Османского Ига лишь в XIX веке, и с тех пор им приходится навёрстывать упущенное. Многие попали в орбиту влияния России, а затем Советского Союза. Ну как бы это тоже не особо развитию, скажем честно, зато создавало некоторую изоляцию.
Вопрос, кстати не новый) В XIX веке его обсуждали "западники". И да, исторической ошибкой в этих кругах считалось, что приняли религию расслабленных застойных византийцев.
түркістан (қаз. تركستان) — қазақстандағы қала. [4]. облыс орталығына дейінгі қашықтық: 225 км[1]. түркістан – v-vі ғасырларда іргетасы қаланған. есім ханнан бастау алып, xіv-хviiі ғасырларда қазақ хандығының астанасы болған. оңтүстік қазақстан облысында орналасқан. хіv ғасырда ақсақ темір іргетасын қалаған қожа ахмет ясауи кесенесі бар. бұл қалада қожа ахмет ясауи өзінің уағызшылық қызметін жүргізген. кесене аумағында қаз дауысты қазыбек би, абылай хан, есім хан, хақназар хан, тәуке хан, қанжығалы қарт бөгенбай батыр тағы басқалар жерленген қаланың іргетасы біздің заманымыздың 1-мыңжылдыктың бас кезінде каланған. археологтар түркістан қаласының тарихы тереңде жатқанын дәлелдеп отыр. түркістан қаласының айналасындағы аймақта тас дәуірі ескерт¬кіштері — шоқтас, қошқорған бұл өңірде әуелгі кем дегенде 550 мың жыл бұрын мекен еткенін көрсетеді. біздің заманымыздан бұрынғы 1-мыңжылдықтан түркістан қаласы төңірегінде қазақстанның басқа да өңіріндегідей андронов мәдениетін жасаушылар тұрған. түркістанның ежелгі аты — ясы. архео¬логтар ертедегі ясының орны қазіргі күлтөбеге сәйкес келетінін дәлелдеп отыр. 7—12 ғасырлар- да түркістан төңірегі шауғар өңірі атанған. бұл өңір түрік қағанатына қарады. 9 ғасырда қарлұқтар мен оғыздардың қол астында болды. бұл өңірге 809-819 жылы аралығында хорасан билеушісі әл-манун, 10 ғасырдың соңында саманилік билеуші наср жаулаушылық жорықтар жасаған. 12 ғасырдың 1-ширегінде қидандар шабуылынан шауғар құлағаннан кейін, ясы өлкенің орталығына айналды. қожа ахмет ясауи осында келіп қоныс тепкен кезде атақ-даңққа бөленді. қожа ахмет ясауи қайтыс болғаннан кейін оның қабірі басы¬на мазар тұрғызылды. ол касиетті орын деген атқа ие болды. қаланың ұлы жібек жолының бойында, дешті қыпшақ пен орта азияның аралығында болуы, қ жағдайдың қолайлылығы, сонымен бірге ң мазарға төуөп етуі, сауданың қызу жүруі елді мекеннің өркендеуіне ықпал етті.
