Хетт патшалығы — б.з.б. 18 — 12 ғасырлар аралығында Кіші Азияда өмір сүрген ежелгі мемлекет. Б.з.б. 20 — 19 ғасыларда құрамына хетт, хатти этникалық топтары кірген кішіазиялық саяси бірлестіктердің (Канес, Хаттусас, Бурушханда) негізінде құрылған. Хетт патшасы Куссар Анитастың кезінде (шамамен б.з.б. 18 ғасыр) оған дейін Ассирияға бағынған кішіазиялық елді мекендердің өзара бірігуі басталды. Ол Нес, Хеттусас қалаларын басып алып, Куссарды астанаға айналдырды. Ежелгі хетт әулетінің негізін салушы Лабарна (б.з.б. 17 ғ-дың бас кезі) Хетт патшалығының аумағын кеңейтті. Лабарнаның мұрагері Хаттусилис Қ-нің кезінде (б.з.б. 17 ғасырдың ортасы) Цальпа мен Кіші Азияның оңтүстік-шығысындағы бірқатар облыстар басып алынды. Ол астананы Хаттусасқа көшірді. Хаттусилис Қ-нің ұлы Мурсилис Қ-нің тұсында Хетт пирамидасының әскери қуаты ең жоғары өрлеу шегіне жетті. Онан кейінгі 100 жылдай кезең өзара қырқысу соғыстары мен сарай төңкерістеріне толы болды. Хетт заңдары қабылданғанға дейін (шамамен б.з.б. 16 ғасыр) Хетт патшалығы үш негізгі бөліктен: орталық Хаттусас болған орталық облыстан, Кіші Азияның оңтүстік-батысындағы Лувий мен солтүстік-шығысындағы Палдан құралды. Б.з.б. 15 — 14 ғасырдың бас кезінде лувиялықтар мен хурриттер мекендеген оңтүстік облыстардың рөлі күрт күшейді. Жаңа патшалық деп аталған кезеңдегі (б.з.б. 14 ғасыр — 12 ғасырдың бас кезі) хетт патшалары хуриттер болды. Суппилилумас Қ патша (б.з.б. 14 ғасырдың басы) ұзаққа созылған соғыстан кейін Миттанияны талқандап, Угаритті тәуелділікке түсірді. Кейінгі патшалар Мурсилис ҚҚ билік еткен уақыттан (б.з.б. 14 ғ-дың соңы) Хаттусили ҚҚҚ-ге дейін Хетт патшалығы мен Египет Таяу Шығыстың екі қуатты державасы ретінде Сирияны иемдену үшін өзара соғысты. Б.з.б. 13 ғасырдың соңы мен 12 ғасыдың бас кезінде Хетт патшалығына Ахиява мен Арцава кірген мемлекеттер одағы қарсы шықты. Билеушілер әулетінің өзара қырқысу соғыстары, шеткері облыстар мен одақтас патшалардың оның құрамынан шығуы мемлекеттің ыдырауына әкеп соқты. Хетт патшалығы мүлдем жойылуына Кіші Азиядағы “теңіз халықтарының” шығысқа қарай қоныс аударуы да түрткі болды. Хетт патшалығы Ежелгі Шығыста, әсіресе, Кіші Азияда 600 жыл бойы жетекші мемлекет болып, бұл аймақтың дамуында үлкен рөл атқарды. Үздіксіз соғыстар хеттердің қорғаныс сәулет өнерінің дамуына жағдай жасады. Осы кезеңде сарайлар мен ғибадатханалар бой көтерді. Бұл архитектуралық ескерткіштер терезелерінің кеңдігімен ерекшеленді. Сәулет өнері жұмысы мүсін және бедерлеумен тығыз байланыста болды. Ежелгі хетт өнері шығыс халықтары өркениетінде үлкен із қалдырды. Хетт патшалығының саяси құрылымы да күрделі болды. Патша жеке облыстарды басқару үшін жергілікті әкімдерді тағайындады. Жер иеліктерін алғандар белгілі бір шаруашылық міндеттерін немесе әскери қызмет атқаруға тиіс болды. Құлдар бүкіл халықтың шамалы бөлігін құрады. Құлдар мен ерікті хеттердің арасында ерекше жер үлестері берілген әскери тұтқындардың әлеуметтік тобы болды. Патша шексіз билік құрып, ол құдаймен қатар қойылды. Хетт патшалығы жойылғаннан кейін мемлекетті құраған жергілікті тайпалар кейіннен келіп қоныстанған халықтардың құрамына сіңіп кетті.
Развитие сельского хозяйства
Главная отраслью российской экономики во 2-й половине 19 века остается с/х. Расширялись посевные площади, в результате присоединения следующих территорий: Крым, Северное Причерноморье, Правобережная Украина, Приазовье, Белоруссия, Курляндия, Литва.
Правление Екатерины называют «Золотым веком дворянства» таким образом Екатерина 2, раздавала земли своим фаворитам в Крыму.
Во 2-й половине 18 века 2 основные категории крестьян:
Крепостные монастырские
Государственные
(Частновладельческие)
Время правления Екатерины 2 было временем апогей крепостного права. В 1763 вышел указ по которому на крестьян возлагались расходы по подавлению крестьянских восстаний. В 1765 помещики получили право ссылать крепостных в Сибирь на каторгу, без суда и следствия. В 1767 крестьянам было запрещено жаловаться императрице на своих помещиков.
Барщина достигла 6 дней в неделю. Вырос оброк. Появилась месячина- форма эксплуатации безземельных крестьян, которые раз в месяц получали небольшое жалование за труд.
Развитие промышленности
Промышленность развивается быстрыми темпами. К концу 18 века было уже более 2- х тысяч промышленных предприятий. Этому Манифест 1775 г. О свободе предпринимательства, могли открывать промышленные предприятия все сословия, даже крестьяне.
На первом месте выступала-тяжелая промышленность. Экспорт железа. На Урале добывали медь и золото. Активно развивались стекольная, кожевенная и бумажная отрасли. Сохранялось мелкотоварное кустарное производство. Насчитывалось 630 городов.
Развитие торговли, транспортных путей и денежной системы.
Во 2-й половине 18 века продолжается формирование всероссийского рынка. Строились дороги, каналы, развивались ярмарки. В 1760-1780 гг. началось формирование всероссийского хлебного рынка. Главным торговым партнером была Англия. Активно торговали со Швецией, Францией, Пруссией. Объем экспорта страны увеличился с 13.9 млн. руб. в 1760-до 39.6 млн.руб. в 1790. Оборот внешней торговли вырос по сравнению с 17 веком в 19 раз.
Формируется банковская система. В 1769 начался выпуск бумажных денег-ассигнаций. В Петербурге и Москве созданы банки для обмена медных денег на бумажные. В 1786 учрежден Государственный ассигнационный банк с кредитными функциями.
Из-за расходов на внешнюю политику, флот, армию, растет дефицит бюджета. Императрица обращалась за внешними займами к Голландии и Италии.
