Б. з. б. II ғасырдың екінші жартысындағы «Халықтардың ұлы қоныс аударуы» деп аталып кеткен тарихи оқиғалардың нәтижесінде Орталық Азияда жаңа мемлекеттік бірлестіктер, соның ішінде Үйсін, Янцай, Қаңлы мемлекеттері қалыптасады. Соңғысы Қазақстан тарихында елеулі рөл атқарды.
Тарихнаманың ауқымды болғанына қарамастан, қаңлылардың зерттелуі әлі де қанағаттандырмайды. Бұған жазбаша деректемелердің мейлінше шектеулілігі себеп болды, оның үстіне деректер үздік-создық және қарама-қайшы, мұның езі мәселенің әркелкі түсіндірілуін туғызады. Мемлекеттің аумағы ұланбайтақ жерді: Ташкент жазирасы мен Сырдария, Жаңадария, Қуаңдария алабының ежелгі арналарын және Жетісудың онтүстік-батыс бөлігін қоса Оңтүстік Қазақстанды алып жатты. Ең құдіретті кезінде оған Сусе, Фумо, Юйни, Цзи, Юйцзянь сияқты бес «шағын иелік», сондай-ақ Янцай бағынды. Алайда олардың орналасуы даулы болып қалып отыр. Айтылған аймақта археологтар сол уақыттағы негізгі үш мәдениетті - қаңлы мәдениетіне баланатын Қауыншы, Отырар-Қаратау, Жетіасар мәдениетін атап көрсетеді. Осы мәдениеттерді 70—80-жылдары белсенді түрде өрістетілген зерттеу қаңлы тұрғындарының материалдық мәдениетінің сипаты, шаруашылығы, қоленері туралы деректерді едәуір толықтыра түседі.
Объяснение:
Шамашу - шумерский Уту в месопотамской религии - бог солнца, который, с богом луны Грехом и Иштаром был частью астральной триады божеств.
Шамаш, как солнечное божество, использовал силу света над тьмой и злом. В этом качестве он стал известен как бог справедливости и был судьей как богов, так и людей. Согласно легенде, вавилонский царь Хаммурапи получил свой свод законов от Шамаша. Ночью Шамаш стал судьей подземного мира.
Шамаш был не только богом справедливости, но и правителем всей вселенной; в этом аспекте он был изображен сидящим на троне, держа в руке символы справедливости и праведности, посох и кольцо. Также с Шамашу связан зубчатый кинжал. Бог часто изображался с диском, который символизировал Солнце.
Будучи богом солнца, Шамашу был героическим завоевателем ночи и смерти, который про-несся по небу верхом или, в некоторых представлениях, на лодке или колеснице. Он даровал свет и жизнь. Поскольку он имел героический и полностью этический характер, он редко фигурировал в мифологии, где боги слишком часто вели себя как смертные. Главные центры его культа были в Ларсе в Шумере и в Сиппаре в Аккаде. Супругом Шамаша была Ая, которая позже была поглощена Иштаром.
Шамаша считали верховным судьей, который был таковым как на Земле, так и на небе. Он заботился о бедных и обиженных, предсказывал будущее, наставлял и защищал людей. Его изображали с пальмовой ветвью в руке рядом с супругой, которая была на колеснице.
В честь своих богов в Двуречье обязательно строили храмы или зиккураты, а в храмы им приносили жертвы.
