Мен бейбіт өмірді сүйемін деген тақырыпқа эссе ​

Астана елімнің жүрегі ме?

Әрине, Астана - елімнің жүрегі деген тұжырыммен толықтай келісемін. Астана - Еуразияның қақ ортасында орналасқан еліміздің бас қаласы. Бұрынғы аты - Ақмола, Елбасымыздың 1998 жылғы 6 мамырдағы Жарлығымен Астана қаласы болып өзгертілді. 1999 жылы ЮНЕСКО шешімі бойынша "әлем қаласы" атағын алды.

Жаңа қала Астана қарқынды дамып келеді. Небәрі жиырма жылдың ішінде қалада қаншама зәулім үйлер мен ғимараттар бой көтерді. Халық саны басында 270 мыңнан қазір миллион тұрғынға жетті. Елордада халықаралық, мемлекеттік ұйымдардың бас филиалдары орналасқан. 2011 жылы Астанада 7 - ші Азия ойындары өткізілген болатын, ал 2017 жылы Халықаралық EXPO 2017 көрмесі өткізілді.

Елордамыз әлемдік қартада өзіндік ерекше орны бар, қайталанбас тарихы мен мәдениеті бар астана ретінде танылған.

Қазіргі таңда астанамыз әлемдік, іскерлік байланыстың күре тамырына айналып отыр. Оның өзі Елбасының ізгі саясаты, көрегендігі мен кемеңгер ойының жемісі, арманы, мақсаты, халқының тарихынан нәр алғандығы шығар. Астанамыздың шаңырағы биікке көтеріліп, уығы нық қадалып, керегесі келісті жайылды деуге болады. Астана қазірдің өзінде азиялық байтақтардың арасындағы ең бір еуропалық қала. Нұрсұлтан Назарбаев Қазақстанның Еуразиялық ел екенін, оның астанасының орасан зор қос құрлықтың өкпе тұсында орналасқанын, демек келешекте қаланың осынау ұлан-ғайыр кеңістіктің қуатты желілері тоғысқан торабына, 21 ғасырдағы экономикалық, технологиялық, ақпараттар тасқынының арнасына айналатынын атап көрсеткен болатын.

Объяснение:

Как та так надеюсь

1. Сын мой, подрастешь и ты,
Взлетишь на крыльях мечты.
Выше облаков, возможно, взойдешь ты,
Да сбудутся твои чудесные сны.

2. Как падучая звезда,
Он сверкнул – и стал незрим.
Как заплакали тогда
Все встречавшиеся с ним!
Был он умудрен и смел,
Страх в душе его был нем.
Он на смерть взглянуть сумел,
Этим не делясь ни с кем.

3. Время - пряди тумана вдоль гребней гор.
Ты с надеждой глядишь в туманный простор,
Ты следишь за потоком безликих дней,
Вечной сменою их утомляя взор.

4. В белой шубе, плечист, весь от снега седой, 
Слеп и нем, с серебристой большой бородой, 
Враг всему, что живет, с омраченным челом 
Он, скрипучий, шагает зимой снеговой. 

Старый сват, белый дед натворил много бед. 
От дыханья его — стужа, снег и буран. 
Тучу шапкой надвинув на брови себе, 
Он шагает, кряхтя, разукрашен, румян. 

Брови грозно нависли — нахмуренный вид; 
Головою тряхнет — скучный снег повалит. 
Злится он, словно бешеный старый верблюд, 
И тогда шестистворная юрта дрожит. 

Если дети играть выбегают во двор, 
Щиплет нос он и щеки им злою рукой; 
В армяке, в полушубке дубленом пастух 
Повернулся к холодному ветру спиной. 

Конь разбить безуспешно пытается лед, 
И голодный табун еле-еле бредет. 
Скалит жадную пасть волк — приспешник зимы, 
Пастухи, день и ночь охраняйте свой скот! 

Угоняйте на новое место табун, 
Не беда, если вам не придется поспать, 
Лучше вам с бедняками делиться скотом! 
Не давайте волкам средь степей пировать!