Абай Құнанбаев (1845-1904). Абай 1845 жылы Шығыс Қазақстан облысында (бұрынғы Семей облысы) орналасқан қазіргі Абай ауданындағы (бұрынғы Қарқаралы) Шыңғыс тауының түбінде дүниеге келген.
Ол белгілі қазақ ақыны, ұлы ойшыл, композитор, философ, жазба қазақ әдебиетінің негізін қалаушы және оның алғашқы классигі болды.
Оның өз ұлтынан қалдырған мұрасы әндер мен өлеңдерге, аудармалар мен прозаларға бай. Оның Пушкин, Лермонтов, Крылов сияқты орыс жазушылары мен ақындары жазған поэзияға аудармалары Қазақстанның ұлттық патронатына айналды. Ол Шиллер, Гете, Байрон шығармаларын қазақ тіліне аударды.
Ұлы ойшыл жасаған «Қара сөздер» [Сөздер кітабы] (проза) этникалық философиялық шығарманы құрайды. Оның бұл туындысы - 19 ғасырдың екінші жартысындағы қазақтың ұлттық өмірін зерттеу. Ол өзі өмір сүрген елдің әлеуметтік мәселелеріне әсер етті.
Ол сонымен бірге елді басқаруға қатысып, күрделі мәселелерді әділ шешуге тырысуда белгілі бір рөл атқарды.
Абайдың есімі бүкіл әлемге әйгілі Шекспир, Гете, Пушкин сияқты көптеген елдерде танымал, өйткені оның ұлы сөздері бір халықтың ғана емес, бүкіл адамзаттың рухани қамқорлығына айналды.
Объяснение:
Табиғат – адамзат өмір сүріп жатқан орта, ортақ үй, ортақ мекен. Адам мен табиғат – егіз ұғым. «Ағаш жапырағымен, жер топырағымен көрікті» дейді халқымыз. Табиғат көркейіп, желегі жасыл тартса, адамның да тынысы кеңейіп, көңілі көтерілері анық.
Адамның тағдыры табиғатқа байланған. Табиғат болмаса, адам өмір сүре алмақ емес. Таза ауасы мен шипалы суы, ну орманы мен асқар тауы жоқ мекеннің қадірі де аз. Ағашы оталып, суы тартылған табиғаттың адамзат үшін берері де жоқ. Ал берері жоқ табиғатта адам қалай тіршілік кешпек. Судың да сұрауы бар емес пе?!
Қоршаған ортасы лас, суы лаң, ағашы улы табиғаттың адамға да зияны көп екені айтпаса да белгілі. Сондықтан табиғатты аялау, оған қамқорлық таныту жер бетіне келген кез келген жұмырбасты пенденің парызы мен борышы болуы керек
