Аныш сәтпаев роман-эссесі кейіпкерлерге мінездеме .

Жастар - елдің келешегі. Ата-бабадан мұра болып қалған, оны ұрпақтың бірнеше буыны сабақтаса дамытқан тілімізді, әдет-ғұрыпты, тарихты, мәдениетті, өнер, білім мен ғылымды алға апаратын солар. Сондықтан да олардың білімді, өнерлі, еңбекқор болғанын ғана емес, мәдениетті болғанын, жаны да тәні де сұлу болғанын, тіліміздің қадірін түсірмей, абыройын асқақтата түсуін қалаймын.

Президент ел жастарымен болған кезекті бір кездесуінде «Еркін елде өскен ұрпақтың рухы әрдайым биік болуы тиіс. Жастары жалын жүректі, өршіл намысты, биік рухты болса –ол елдің еңсесі де биік болады. Өршіл, намысшыл жас отаншыл патриот келеді, халқына, өз ұлтына адал қызмет етуге ұмтылады.» Сондықтан жастар Елбасының сенімі мен үмітін ақтауымыз тиіс. Қазақ елін «Мәңгілік ел» қылатын біздер, жастар!»

Встретившись два друга, гуляли и наткнулись на одного медведя. Один из друзей был слабым, больным, а второй сильным, молодым парнем, увидев медведя он бросив слабого друга, забрался на верхушку большого дерева. У больного бедного нет сил, чтобы забраться на дерево, упал и притворившись мертвым, лёг на землю, по слухам знал он, что медведи мертвых людей не трогают. Медведь подошел к нему и понюхав его, раз мертвый человек не издал ни звука, медведь ушёл. После, друг слабого спустившись с дерева, спросил у больного: -Друг, что тебе нашептал медведь? А больной ему: -Медведь на  ухо мне ума нашептал, во второй раз если в тесном месте твой друг бросит тебя, то тогда лучше не дружи с таким другом.