Табиғат -адам бойына қуат,көңіліне шабыт сезіміне ләзат шұғыласын ұялататын ,сәсемдік пен сұлулық әлемі баға жетбес байлық.Ал біз сол байлықты қолда барда аялап,сақтап,қомқор бола алмаймыз.Неге?Себебі біздің керісінше табиғатты ластаудан қолымыз босамайды.Адам бойында қайраты,жүрегі,ақыла болса ол өз табиғатын қалай қамқор болуын білереді.Біз адамзат айналамыздағы қоқыстың толып жатқанына қармастан мәнде бермейміз,назарда аудармаймыз.Бір уақыт көңілімізді бөліп өз табиғатымызды сыйлап ,аялап,қамқор бола білсек сондаған табиғат жандана ,гүлдене түсер еді .Бұл қоқыстарды тастау арқылы біз өзіміріміздің қысқаруына себепші боламыз. Ойлаңызшы лас ауамен дамалып жүрсек сау адам боламыз ба?Жоқ болмаймыз.Сондықтанда адамзат табиғатты ластамай оның әр талын,гүлін күтіп баптаса,қамқор бола білсе біздің айналамыз таза,өзімізде таза ауамен тыныс алар едік.
