Қазақстан Республикасының Ұлттық мұражайы Орталық Азиядағы ең ірі мұражай болып табылады. Мұражай «Мәдени мұра» мемлекеттік бағдарламасы аясында Қазақстан Республикасының Президенті Н.Ә.Назарбаевтың тапсырмасы бойынша құрылды. Қазақстан Республикасының Ұлттық мұражайына келесі зал кіреді: Астана залы, Тәуелсіз Қазақстан холл, Алтын Зала, Ежелгі және Орта ғасырлар тарихы залы Тарих, этнография залы, Заманауи өнер залдары. Ұлттық байлықты зерделеу үшін мұражай құрылымы ғылыми-зерттеу институты болып табылады. Балалар мұражайы, балалар шығармашылығы орталығы, екі көрме залы, қалпына келтіру шеберханалары, лабораториялар, кәсіби қор қорлары, оқу залы, конференц-зал және кәдесый столдары бар ғылыми кітапхана бар. Мұражай заманауи технологиямен жабдықталған, көрме залдары қазіргі заманғы көрме технологияларын - ерекше бейне мазмұнымен бірегей қисық экранды, 800-ден астам экраннан тұратын медиа қабат, жаңа бизнес және мәдени орталығының динамикалық орналасуы, голограмма, жарықдиодты экрандар, ақпараттық дүңгіршектер, бірнеше тілде ақпарат беру.
Мұражайда интерактивті сабақтар мен ойын экскурсиялары түрінде шолу және тақырыптық, философиялық, арнайы бағдарламалар бар.
Ұлттық мұражай заманауи мәдениет институты болуға, талдау, салыстыру, талқылау және пікір алмасуға арналған. Қазіргі заманғы мұражай - әрқашан келушімен ашық диалог. Бұл мұражайда қонақтарды белсенді қатысушыларды тарихпен әңгімелесу барысында жасауға болады.
я украинец поэтому перевел как смог :)
Мырза Хайдар Дулаттың «Тарих-и Рашидиі» әдеби жәдігер
Орталық Азияның XVI ғасырдағы атақты тарихшысы, әдебиет майталманы Мұхаммед Хайдар Дулаттың (1499-1551) өмірі мен шығармашылығын зерттеу мен зерделеу әдебиеттану, тарих, философия, дінтану, лингвистика ғылымдары алдындағы үлкен міндет.
Мырза Хайдардың «Тарих-и Рашиди» еңбегінің құндылығы оның қазақ тарихы мен әдебиетін және мәдениетін өткен түркілік дәуірмен, исламдық тарихи кезеңмен сабақтастыра алуы болды.
Тақырыптың өзектілігі. «Тарих-и Рашидидің» әдеби-көркемдік жағы әлі де болса толық зерттеу нысанына айнала қойған жоқ. Еңбекті зерттеген ғалымдардың көпшілігі оған әдеби шығарма ретінде емес, тарихи еңбек ретінде қарап, бағалады.
Фольклортанушы, академик С.Қасқабасов: «Жыраулар өз шығармаларында идеалды әміршінің бейнесін жасады, -дей келіп, – өздерінің монолог түріндегі айтылатын толғауларында жырлаулар маңызды мемлекеттік мәселелермен қатар заман мен қоғам, адам мен заман, тұлға мен тобыр, сондай-ақ имандылық пен қайрымдылық, өмірдің өткіншілігі мен адамның опасыздығы, өлім мен өмірдің қайшылығы сияқты моральдық, этикалық, фәлсафалық проблемаларды көтеріп, қоғаммен байланыстыра жырлап отырады» деп жазған болатын [3, 8 б.]. Осы айтылған ғұлама пікірдің Мырза Хайдар шығармашылығына түгелдей қатысы бар. Өйткені, ХVІ ғасырда өмір сүрген Асан Қайғы да, Қазтұған да, Шалгез де Мырза Хайдардың замандасы, ұлысы басқа болғанымен ұлты бір қандастары. Олар да Мырза Хайдар Дулат секілді Әз Жәнібек хан, Битемір, Ораз-Мұхаммед сынды қазақ хандары мен Ноғай әмірлерінің сарайы маңында тіршілік етіп, әміршісі мен заманының күрделі де келелі мемлекеттік маңызды тақырыптарын сөз етті.
Мырза Хайдар «Тарих-и Рашиди» еңбегінде 1346-1546 жылдар аралығындағы Орталық Азия, Тибет, Ауғанстан, Кашмир, Иран, тіпті Иракқа да қатысты көптеген тарихи оқиғаларды, сондай-ақ автор өзі өкілі болып табылатын қазақ өмірінің де бірқатар деректерін сол дәуір шындығына сай баяндайды. Ғұмырнамалық әдеби еңбегін жазу барысында Мұхаммед Хайдар қоғамдық шындықты басты принцип ретінде ұстайды, сонымен бірге өз шығармасының көркемдік-әдеби жағына мұқият назар аударады
