«Асылдардың арасында болдым»; «Олармен бірге өмір ілесіп шығатын еді» деген тіркестің мәнін түсіндіріңіз

Вот весь перевод на казахский                                                                                           Қала Кокшетау - "қазақ Швейцария" бас биіктің Кокшетауской геологтер Кокшетауской үйіндімен және онда ақындық атау ата- имеет болады. қырлар аңыз өмір сүреді, не қашан Аллах жерді сотворил және оны адамдармен жерледі, қазақтар көрді, не оларға ауыр соқ- ғана далалар және шөлдер, ал ара сырттың жерлерінде бол- қармақбаулар, өзендер, көл,. қазақтар Аллаха туралы ана, чтобы ол және на оның жеріне тым аз красот сұрау стали алып бер-, сол кезде ол "жерліктің асқан әдемілігінің" қалдықтарын из өзінің киімінің қалтасынан деген күрендімін және оларды на жерге қазақтарға тастаппын.
Кокшетау ара 1828 жылы негізде- сияқты казак станицаның кентін болды, ал ара 1868 жылы ол, нешінші бұдан әрі сияқты диқаншылық және мал шаруашылығым шаруашылықтың орталығын, сияқты курорт қаланы дамы- уезд қаламен стал. "Боровое" курорты өзімен емеселікте- красотами қаладан 20 километрде болады. 
Кокшетау - мұнтаздық, әдемі қала. Шоқының шыңына қаланың юго-западе болатын деген көтерілу егер, сол қарасқа тамаша көрініс: баста батыста сулы ашылады

Мұхтар Омарханұлы Әуезов – қазақтың ұлы жазушысы, қоғам қайраткері, ғұлама ғалым, Қазақстан ғылым академиясының академигі (1946), филология ғылымдарының докторы, профессор (1946), Қазақ КСР-нің еңбек сіңірген ғылым қайраткері (1957)Ол қазіргі Шығыс Қазақстан облысының Абай ауданындағы Бөрілі деген жерде 1897 жылы 28 қыркүйекте туған. Шыққан руы қожа. Мұхтардың атасы Әуез ескіше сауаты бар, араб, парсы, ортазиялық түркі әдебиетімен таныс болған. Мұхтар бала кезінде атасының үйретуімен арабша хат таниды. Мұхтардың әкесі Омархан да, атасы Әуез де Абай аулымен іргелес отыратын, құдалы, дос-жар адамдар еді. 1908 жылы Семейдегі Камалиддин хазірет медресесінде оқып, одан кейін орыс мектебінің дайындық курсына ауысады. 1910 жылы Семей қалалық бес кластық орыс қазына училищесіне оқуға түсіп, соңғы класында оқып жүргенде «Дауыл» атты алғашқы шығармасын жазады. Училищені 1915 жылы аяқтап, Семей қалалық мұғалімдер семинариясына түседі. Семинарияда оқып жүріп Шәкәрім Құдайбердіұлының «Жолсыз жаза» дастанының негізінде «Еңлік-Кебек» пьесасын жазып, оны 1917 жылы маусым айында Ойқұдық деген жерде сахнаға шығарады.