СОставте с каждым словом предложения с переводом

Балалық - ең тамаша және жайбарақат уақыт. Ғана біз сол сонда түсінеміз, қашан ересек боламыз. Балалық - біздің өміріміздің негізі. Жас, біз жаңаша әлемге деген назар аударамыз, нежели взрослые: біз лайықтанбаймыз, адалсынбаймыз, біз ашық өзінің пікірін айтып тастаймыз. Нәрестенің "ауыздарының глаголит ақиқат", - олай халықта айтады. Бой жете, біз басқаша бағала- қапта- әлемді, адамдарды бастаймыз. Біз прагматикалық, мынадай аңқау боламыз, анда-санда селқос және өзімшіл боламыз. Бірақ ана, не бізде заложено жасынан, мәңгі бізбен қалады. "Адам жасынан басталады. Тап болып жатады жиһаздың" егісі, қарамастан - С. Михалкова байқады балалықта. Және ғана арқылы жылдарды бол- ашық, ма жиһаздың тұқымдары всхожими қалды немесе жамандықтың арамшөптері оларды погубили. Бас-басының мақсатының бізден - алқындыр- олай, чтобы заложены біздің жақын, жақын әке-шешеміздің, мұғалімдермен бол- жиһаздың тұқымдары қылтиған.

Объяснение:

Отец Кунанбай кажы — ага-султан всего Каркаралинского внешнего округа, позже волостной управитель Кокше-Тобыктинской волости, годы жизни 1804—1886. Мать Улжан — из рода Каракесек из племени Аргын. Бабушка Токбала, в замужестве прозванная Зере из рода матай племени найман. Предположительно учила его родной речи.

Әкесі Құнанбай Қажы-аға сұлтан, кейіннен Көкше-Тобықты болысының болыс басқарушысы, 1804-1886 жылдары өмір сүрген. Анасы-Ұлжан-Арғын тайпасының Қаракесек руынан. Тоқбалдың әжесі Найман тайпасының матай руынан шыққан Зере деген лақап атқа ие болған. Болжам бойынша, ол ана тілін үйретті.