1) Құрметті халайық, ойыма келіп ат салысып, қуанышқа ақ тілек айтып жатырғандарыңызға көп рахмет! Менде болған қуаныш сендерде де 10 рет, 100 реттен еселеніп бола берсін! Ақ тілек періштенің құлағына шалынып, тойға тілеген тілектерің өздеріңе де ақ ниет болып қайтсын! Балбұл жанған көздеріңнен нұр кетпей, достық, ағайындық татулығымызға жан жетпесін!
2) Қуанышым бөлістіңдер рахмет,
Шақырғанмын жанашырым, жақын деп.
Үйлеріңде ұлы тойлар көп болсын,
Тілекшіме Жаратқаным рақым ет.
Ашық болсын аспандарың әрдайым,
Байлық, баққа толы болсын жағдайың.
Балаларың абыройды көтерсін,
Өмірдің тат ең тәттісін, балдайын.
3) Көп рахмет келгендерге үйіме,
Қосылдыңдар қуанышты күйіме.
100 қуаныш, 1000 қуаныш тілеймін,
Қолдан келсе сыйлар едім сый үме.
Бір болайық бірлікпенен тірлікте,
«Ищай» демей зулар жалған күндікте.
Өмір мәні- татулық пен алғыста
Бақыт нұры шалқып тұрсын түндікте.
4) Тойым болды қолдауымен жақынның,
Қуаныштың қазанын да сапырдың.
Қара қазан сендерде де қайнасын
Шаттықпенен таңды тойлап атырғың.
5) Қуанышыма ортақтасым келгендеріңе көп рахмет! АЛЛАНЫҢ нұры жаусын! Денсаулығымыз зор болып, ағайын-туыс, жос-жаран, көрші болып осылай араласып, құраласып қуаныштарымызға ортақ болып жүре берейік! Мендегі болған қуаныш сендерге де жұғысты болсын! Өзіме қандай бақыт тілесем сендерге де сондай бақыт тілеймін! Арман, тілегіміз, адал ниетіміз, тірлігіміз бірлікте болсын!
Атамұра – асыл қазына.
Әрбір халықтың өзіне тән салт – дәстүрлері, әдет – ғұрыптары, халық ауыз әдебиеті, мәдениеті, тәрбиелік ұстанымдары бар. Міне, осы асыл қазынамыз бізге ұрпақтан ұрпаққа сан ғасырлар бойы аманат ретінде ұласып, ұлттық болмысты жоғалтпай, өзгелерден ерекшелеп тұратын айна секілді. Бізде өз кезегімізде бұл құндылықтарды қастерлеп, келер ұрпаққа осы күйінде жеткізуіміз керек.
Ата дәстүрін ардақтау – қазақтың халық педагогикасының ұлттық ұжданы.
«Атадан бала тусайшы, ата жолын қусайшы» деп, халық атадан балаға мұра болып келе жатқан жақсы қасиеттерді келесі ұрпақтың бойына сіңіріп, ізгілікке тәрбиелейді.
Қазақ халқының екі жүзге жуық салт – дәстүрі, сенім – ырымдары, ұлттық ойындары бар, олардың әрқайсысының тәрбиелік те, танымдық та маңызы зор. Осы ретте екі – үшеуіне тоқтала кеткенді жөн санап отырмыз.
Айтыс – қазақ халқының ертеден қалыптасқан жыр жарысының бір түрі. Айтысқа суырып салма ақындар мен көркем сөз шеберлері қатысады. Айтыста ел басқарып отырған басшылардың кемшіліктері, сондай – ақ өмірдегі келеңсіздіктер ашық айтылады.
Ауыз тию – қазақтың ежелден келе жатқан ғұрытарының бірі. Үйге келген кісі асығыс болса да «ең болмаса нан ауыз тиіп кет, тізеңді бүк» деп айтқан. Бұл дегеніміз - қонақжайлылық пен жайсаңдық, өнегелі тәрбие бастауы. Бұрынғы заманнан-ақ қазағымның дастарханы үйге келімді - кетімді кісінің бәріне жайылып, бар тәтті осы кісілерге ұсынылған.
Байғазы – балалар мен жасөспірімдер бір жаңа нәрсеге ие болғанда жақын туыстарынан байғазы сұрайтын дәстүр қалыптасқан. Байғазы сұраушының көңілін қайтармай ақшалай, не заттай сыйлық беріледі. Бұл дәстүр бүгінгі күнге дейін жалғасын тауып келеді.
Ата дәстүрі бойынша әрбір ұрпақ қазақтың тарихын, салт-дәстүрін, әдет-ғұрыптарын, өсиет-өнегелерін өзіне үлгі-өнеге тұтуға тиіс. Бұл болашақ ұрпағынан зор үміт күтіп отырған халқымыз үшін маңызды. Біз өз ұрпағымызды білімді де тәрбиелі, өнегелі де ізетті, мейірімді әрі қайырымды, қонақжай етіп тәрбиелегіміз келсе, халықтық салт-дәстүрге ерекше мән беруіміз керек.
