кино – техника мен өнердің қосынды туындысы, әдебиет пен музыканың, бейнелеу өнері мен актерлік ойынның басын қосқан құдірет десек те болады.
қазақ киносын кеңестік, одан әрі әлемдік кино шеңберінде, биігінде алып, талдап-бағалайтын мақалалар бар. олардың авторлары да білімді, ойлы, қазіргі заман лебі мен демін білетін кино зерттеушілердің соңғы ұрпағы екені даусыз. кино - синтетикалы өнер, онда әдебиет те, сахналық-актерлік өнер де, музыка да, сурет те бірігіп бас қосады. солардың бас қосқан жерінен бүгінгі ұлттық мәдениеттің хал-жағдайын, халықтың өткені мен бүгінін көруге болады.
қазақ даласында жиырмасыншы жылдардан бастап ең елеулі оқиғалар, ең белгілі камераның көзіне ілігіп, кинотаспаға түсіп, мәңгілік тарихта қалды. мемлекеттік киномұрағатта жатқан мыңға жуық деректі фильмдер солардың еңбегі, ізі мен жемісі екені ақиқат. қазіргі таңда сол киномұрағат жинаған қазақстанның xx ғасырдағы бүкіл тарихын, өмір жолын көрсететін бай кино материалдар сұрыпталып, құрастырылып бізге жетіп отыр.
пікір. қиястың әкесі майданға кетіп, науқас шешсін бағу үшін оған егістікті өз қолына алуға тура келді.
дәлел. бірінші абзацтың соңғы жағындағы сөйлемдерден қиястың отбасының ауыр жағдайын көруге болады.
мысал. кейде осындай жағдайлар өмірде де кездесіп жатады. кей отбасыларда әкесі кетіп қалып немесе ішімдікке салынған кезде ананың бағуы немесе жетім қалған ң бірі екіншісіне қарасуы кездесіп жатады. мұндай жағдайда бүкіл ауыртпалық қияс сияқты үйдің үлкеніне түседі.
қорытынды. он төрт жасар жігіт тақырыбында қиястың іс-әрекеті суреттелген. оның анасы науқас, әкесі майданға кеткен,сондықтан үйінің барлық ауыртпалығын өз мойнына алған. егін ісін толық білмесе де отбасы үшін барын салып жүр. бұл нағыз қайсарлық деп білемін. қарап отырсақ қияс істеген жұмыс қазіргі он төрт жастағылардың бәрінің қолынан келе бермейді.
