қазақтың төрт түлік малдың ішіндегі қастерлеп, пір тұтатыны – жылқы. Жылқы көшіп-қонуға төзімді әрі ыңғайлы, қысы-жазы жем-шөп тілемей жайылады.Оның азығы (жемі, шөбі) өзге малдан әлдеқайда асыл.Сол себепті де оның еті де,сүті де денсаулыққа шипалы .
Есі кеткен ешкі жияр,
Ешкісімен есін жияр.
Нар жолында жүк қалмас.
Ат ерінді келер,
Ер мұрынды келер.
Айғырды неден салсаң,
Атты содан мінерсің.
Сиыр сипағанды білмейді,
Жаман сыйлағанды білмейді.
Ары тартсаң өгіз өледі,
Бері тартсаң арба сынады.
Соңғы түйенің жүгі ауыр.
Түйе ботасымен жарасты,
Тамақ батасымен жарасты.
Бағы тайған адамды,
Түйе үстінде ит қабар.
Ат жаманы таймен ойнар.
Ат тұяғын тай басар.
Есек семірсе, иесін тебер.
Ер тұрманы алтын болса да,
Есектің есек аты қалмас.
Есекті өсек десең,
Иесінің көңіліне келер.
Тегін келген аттың тісіне қарама.
Сыйыр сипағанды білмейді,
Жаман сыйлағанды білмейді.
Өгізге туған күн,
Бұзауға да туады.
Ешкі бастаған қой,
Егінге түседі.
Қойшы көп болса,
Қой арам өлер.
Екі қошқардың басы,
Бір қазанға сыймайды.
Қойдың қойдан несі артық,
Қол басындай еті артық.
Ерден ердің несі артық,
Ойлап айтқан сөзі артық.
Тоқал ешкі мүйіз сұраймын деп құлағынан айрылыпты.
Айдағаның бес ешкі,
Ысқырғаның жер жарады.
Объяснение:
