Мəтінді мұқият оқып, мəтінге ат қойыңыз. Внимательно прочитайте текст,
придумать название.

Екі көрші өмір сүріпті. Қыс келіп, қар түседі. Бірінші көрші таң ертемен күрегін алып
есіктің алдындағы қарды тазалауға шығады. Жолды тазалап жүріп, көршісінің жағына көз
тастайды. Ал көршісінің есігінің алды тапталған тап-таза. Келесі күні таңертең тағы да қар
жауады. Бірінші көрші жарты сағат бұрын тұрып, жұмысқа кіріседі, қараса - көршісінің
жолы тап-таза. Үшінші күні де көп қар түседі. Бірінші көрші одан да ерте тұрып тазалауға
кіріседі, ал көршісінде – жолы тағы да түп-түзу, айнадай жарқырап жатыр! Сол күні олар
көшеде кездесіп, ананы-мынаны айтып сөйлесіп қалады, сол жерде бірінші көрші
екіншісінен сұрайды: - Тыңдашы, көрші, сен есігіңнің алдындағы қарды қай уақытта жинап үлгересің?
Екінші көрші алдымен таң қалады да, соңынан күліп жібереді: - Мен оны тіпті де жинамаймын – маған достарым келеді!

Ананы дүниедегі ең жақын адам деп санау әр адамның парызы. Ана- отбасының негізгі діңгегі, бастапқы дәнекері. Жанұядағы қадірлі жанның бірі- ана.
Ана- өмірге ұрпақ әкелуші, отбасының лаулап жанған оты, баланың тәрбиешісі, ақылшысы, қамқоршысы.Мен өз анамды сыйлаймын, жақсы көремін. Ол қайратты, жігерлі жан. Жүрегі кең, қолы жомарт адам. Менің анам қандай жағдай болмасын «балам қатарынан қалмасын, білім алып үлкен азамат болсын» деп, әрқашан тілеуін тілеп жүретін асыл жан.
Ана- барлық өмірдің бастауы. Ол адамды өмірге әкеледі, оны тәрбиелейді, өсіреді. Адам бойындағы барлық асыл қасиет күннің нұрынан, ананың ақ сүтінен дариды. Ана- ұлы адам, Ана- құдіретті жан.
Мына жарық дүниеге әкелген ана алдында бәріміз де бас иеміз.
«Әйел, бір қолымен бесік тербетсе, екінші қолымен әлемді тербетеді»- деген халқымыз. Қандай нақтылы айтқан ой десеңші. Шындығында аналарсыз, мына әлемді елестету мүмкін емес.
Біздің бойымызға ең жақсы қасиеттер алдымен анадан тарайды. Ананың нәзік үні, жұмсақ аялы алақаны, жан жылуымен аялауы бізді әлдилеп жұбатады. Ана-үйдіңберекесі, қызбаланыңөнегесі, шаруаныңнесібесі.

Перерыв между уроками. Громкие разговоры, звонкий смех. Дети, бегали грохотом скрепя пол,  туда-сюда, сталкиваясь как ледоход. Двое учителя вышедшие из урока направились в учительскую. Хулиган Темиртай ударив Каргаша сумкой, бежавший со всей силой, чуть не столкнулся с ними. Об их непонравившимся поведении беседовав учителя проходили. За невоспитанность Темиртая с другими учениками вместе сильно стеснялся мальчик Оңалбек, стоявший в другом конце коридора. Когда учителя приблизились к нему, он как виноватый человек покраснел. Всего навсего- шагнув назад, с почетом уступил дорогу. Такое приятное поведение заставил учителей повернуться. Они: "Какой хороший мальчик, он ученик какого класса" ,- говорили.  " Хороший мальчик" сказано про Оналбек, это хорошо слышал Арманбек стоявший возле него. Такое теплое слово вдруг разбудил у него ревность. Ему показался слову "хороший мальчик" Оналбек недостойным. Такое воспитанное, культурное дело почему я не делал? Если не Оналбек, а сделал бы, тогда конечно, учителя говорили бы про меня "хороший мальчик.