Ұлттық аспаптардың бәрі қастерлі. Ал домбыра... Қадыр ақынша айтсақ: «Екі ішектің бірін қатты, бірін сәл-пәл кем бұра, нағыз қазақ – қазақ емес, нағыз қазақ – домбыра! Білгің келсе біздің жайды, содан сұра тек ғана: Одан асқан жоқ шежіре, одан асқан жоқ дана!» Енді шілденің алғашқы жексенбісі Ұлттық Домбыра күні. Ришат Асқарбекұлының материалы.
Шын өнерпаздар алты мың жылдық тарихы бар қазақ домбырасының кейде қолөнер бұйымы деңгейінде саналатынына налиды. Домбыраны қазір қара базардан бастап, хан сарайындай алып дүкендерден де кездестіруге болады. Оған үйге сән беретін атрибут немесе көңіл аулау үшін кәдесыйға ғана жарайды деп қарайтын ұрпақ пайда болды. Мұндай көзқарас қасиетті аспапты тілі күрмелген, үні булыққан деңгейге түсіргендей, дейді өнертанушылар.
Объяснение:Перед одним из больших праздников отец принес домой различные плоды (фрукты), чтобы обрадовать детей. Его младшая дочь Леночка, увидев семечки покрытые золотом, начала просить их, не переставая. Тогда мама сказала: «Эти семечки сделаны только для красоты, возьми другие» и протянула другие, но Леночка начала плакать: «Я не возьму черные семечки, а возьму те, что покрыты золотом, наверняка и зерна у них вкусные». Тогда мама, поняв, что капризный ребенок все равно будет стоять на своем, дала Леночке семечки, покрытые золотом, а другим детям – остальные. Обрадовавшись, Леночка начала сразу щелкать семечки, но внутри не было ни одного зернышка, только шелуха. Увидев это, остальные дети начали насмехаться над ней. Тогда дедушка сказал: «Эти семечки сделаны только для красоты, их невозможно есть. Я просто покрыл шелуху серебром, в следующий раз не соблазняйся просто красивой оберткой, все ценное бывает внутри».
