Кабаттас тыныс белгилери,сойлем курау,Казакстан,конактар,шетелдиктер,туристтер,болашак,тарих,туризм

1   Сөз қадірін білмеген өз қадірін білмейді.
      Кто слово не ценит, тот себя не ценит. 2   Жанған от тәнді жылытады, жақсы сөз жанды жылытады.
      Зажжённый огонь тело греет, доброе слово – душу. 3   Қиыстырып қаласаң отын жанар, қиыстырып айтсаң халық нанар.
      Если ладно сложишь, дрова загорятся; если складно скажешь, люди поверят. 4   Ми ойлағанды тіл тындырады.
      Что в голове зарождается, язык на свет выдает. 5   Жыланның уы – тісінде, адамның уы – тілінде.
      Яд змеи – в зубах, яд человека – в языке. 6   Жаман сөз жылатады, жақсы сөз жұбатады.
      Плохое слово до слёз доводит, хорошее слово утешает. 7   Құлаққа кірген суық сөз – көңіліңе барып мұз болар.
      Вошедшее в ухо холодное слово, в душе льдом становится. 8   Жаман сөз – жанға кірген тікен.
      Дурное слово занозой вонзается в душу. 9   Өсекшінің тілі қышып тұрады.
      У сплетника язык чешется.10   Көп сөз – күміс, аз сөз – алтын.
       Многословие – серебро, молчание – золото.

Би-шешендердің сөздері - халықтық тәлім-тәрбие құралы.

Қазақ халқы – сөз қадірін өз қадірім деп білген,кеңдігін де, елдігін де,кемеңгерлігі мен көсемдігін де сөзге сыйғыза білген халық."Өнер алды - қызыл тіл" демекші,сөздердің ең асылы - шешендік сөз болған.Шешендік сөзбен шешімін таппас дауды шешіп қана қоймай,соғыста қарсыласты жеңген.Қазақ шешендік өнерінің майталман өкілдеріне:Майқы би,Жиренше,Асанқайғы,Саққұлақ шешен,Ақтайлақ шешен,Төле, Қазыбек, Әйтеке билер және т.б. жатады.Осындай би-шешендерімізден қалған сөздерді халқымыз ауыздан-ауызға жеткізіп,тәрбие құралына айналдырған.Оған дәлел,Қазыбек бидің:

Алтын ұяң – Отан қымбат,

Құт берекең атаң қымбат,

Асқар таудай әкең қымбат,

Аймалайтын анаң қымбат,

Туып-өскен елің қымбат,

Ұят пенен ар қымбат,-деген сөзінде үлкен тәрбие жатыр.Отанды,отбасыңды,елің мен ар-ұятыңды қастерлей біл дегісі келген.Халқымыздың әр би-шешеннің сөзінде баға жетпес даналық ойлар бар.