Буду ! напишите попс-формулу на тему а.алтая «прописка» 15 !

Дәрігер-маңызды мамандық. бұл мүмкін үйрететін өмірі мен необходимее. және бұл құқығы жоқ болу, жаман дәрігер, өйткені дәрігерге сенеді ең қымбат - денсаулық. оқыту медициналық жоо-дағы процесі ұзақ, кем дегенде 6 жыл. оқуға оңай емес, міне, бірінші курс, керек алдын-ала есептеу күш. бір ақысы дәріс алады болашақта құны пациентке өмір - бұл туралы ұмытуға болмайды бір минутқа да. жауапкершілік - міне, басты ерекшелігі, сипаты, болашақ ғылым докторы. заттар болады ерекше күрделі. студент-медик ғана міндетті тамаша талдай биология, . демалуға мүмкін емес. мамандық докторы әлдеқайда қиын қарағанда, меніңше, бірінші көзқарас, және әлдеқайда қызықты. көптеген ұсынады оның тек сериалам, бірақ барлық емес. болашақ доктор тиіс сабыр бол, понимающим, милосердным. науқастар түсіп қалуда әр түрлі, бірақ барынша сыпайы керек әр. әрі күнделікті дәрігердің жұмысы өте қиын - әр күні тура шешім қабылдауға тәуелді кімнің болса тағдыры. сондықтан нағыз кәсіпқой. дәрігер - бұл мақтаныш және жауапкершілік. бірінші курстан бастап барлық студенттерге бұзу, яғни, кез надевая ақ халат, олар өзіне белгілі бір міндеттемелер. дүниеде ежелден бұл мәртебелі мамандықтардың бірі. доктор мүмкін емес. бұл шын мәнінде призвание. бұл мамандық, мінсіз, кім шын жүректен қалайды ға көмектесу, кім біледі сопереживать, сол работоспособен. егер барлық осы қасиеттері біріктірілген бір болса, болуға мүмкіндігі бар осы дәрігері с большой буквы.менің ойымша,біздің ауруханада жоқ осы дәрігер,ал дәрігер болғым келеді емдеуге қабілетті.сообщить об ошибкеваши исправления повысить качество машинного переводасообщить об ошибке

1)

Арман: – Анашым!Мен бүгін шешендік өнерден бірінші орын алып келдім!

Анасы: – Жарайсың, құлыным!“Өнер алды - қызыл тіл” демекші,тіліңді қастерлеп еркін сөйлеп,осындай байқауларға қатысуың да бір өнер ғой.

Арман: – Ия,анашым.Мен сізбен толықтай қосыламын.Алайда,маған әлі де дайындық керек,көп кітаптар оқуым керек...

Анасы: – Қазір барып қалаған кітаптарыңды кітапханадан алайық та, екеуміз отырып дайынлалайық.Әлі де сені жүлделі орындар алады деп сенемін,балапаным.

Арман: – Міндетті түрде!

3)

Мұғалім: – Қане,кім жылатты Динараны?Мойындаңдар!

Оқушылар: –

Динара: – Апай...Әли мені жылатқан.Ол маған “ сен қортықсың ” деп тиісті.Әрі бұл бірінші рет емес.

Әли: – Апай,мен ойнаған едім...

Мұғалім: – Динара маған жылап келмесе,бұл қылығыңды жалғастырар ма едің сонда?Қане,кешірім сұра!

Әли: – Динара,сөзім тиіп кетсе,кешірші.Мен әдейі емес.Бұдан былай қайталанбайды.

Динара: – Жарайды...

Мұғалім: – Оқушылар,“ойнап сөйлесеңдер де,ойлап сөйлеңдер”!Ендігде мұндай жағдайлармен кездеспейтін болайын!

Оқушылар : – Ия!

2)

Анар: – Кеше білесің бе...

Айым: – Анар,ал сен білесің бе көп сөйлейтініңді?Сен мектептегі бар жағдайды білетін шығарсың...

Анар : – Не дегің кеп тұр сонда?

Айым : – “ Көп сөз - күміс,аз сөз - алтын ” ғой...Әрине,мен қарсы емеспін сенің менімен қызықтарыңды бөліскеніңе... Меніңше,сен ертең болатын байқауды ұмытып кеткен секілдісің.

Анар : – А?Не байқау?

Айым : – Әне көрдің бе?!Мен саған кездескен бойда мен бақ сынайтын байқау туралы айтып,қолдау сұрап жатқанымда,сен сөзімді бөліп өз әңгімелеріңді айтып кеттің ғой.

Анар : – Мүлдем есімнен шығып кетіпті ғой.Кешірші...

Айым: – Әрине кешіремін.Бірақ мен сенің бұдан былай өзгелер туралы жаман сөздер айтқаныңды дұрыс деп санамаймын.

Анар: – Мен тырысамын бұл жағымды жеңуге!

Подробнее - на -