Өлеңнің тақырыбы мен идеясын анықтаңдар.Ескерткіш​

Меніңше бұрынғы жастар тәрбиелі болды.Бұрындары бала тәрбиесіне жақсы қараған,аналар үйде болып бала тәрбиесімен айналысқан.Тентекті ауыл ақсақалдары бар бәрі бірігіп тәрбиелеген.Қазақтың қонақжайлылығы,ақ көңіл адалдығы,мейірімділігі,шынайылық,достық ,махаббат сезімдері тәрбиемен жастарға беріліп отырған.Кітап оқушылар көп болған жастардың арасында,кітап адамды рухани байытатынын айтсақ онда бұрынғы жастар рухани бай болған.Біздің заманда кітап оқитындар өте аз,жастар вертуальді әлемнен шыға алмай жүргені өтірік емес. Бұрынғы жастар Отан алдындағы екі -үш жыл әскери борышын өтеген,ал қазіргі жастарымыз бір жылғы әскери борышын өтегісі келмей қашып жүреді.Достық,махаббат сезімдеріндеде шынайылық бұрындары көп болған секілді.Олар ғаламтор арқылы таныспаған,шынайы өмірде шынайы достасқан.Әрине қазіргі жастардың білімі күшті бірақта сол шынайылық,мейірімділік,адал достық сирек кездеседі.Заманмен бірге адамның болмысы өзгерді десекте болатын шығар.

Ана жайлы ойыңды, айтып тауса алу мүмкін емес. Әркімнің өз анасына деген махаббаты шексіз. Мен де анамның маған сыйлаған мәнді өмірі үшін алғысымды айта отырып, өз ойымды аз да болса жеткізгім келеді.
Ана! Ана! Ана! «Ана» дегенде толқымайтын жүрек, толғанбайтын жан жоқ. Осы үш қана әріптен тұратын «ана» сөзінің астарында ұшан теңіз ой жатыр. Ана — әрбір а үшін ең ыстық, жанға жақын, мағыналы да қастерлі сөз. А алғаш дүние есігін ашқанда ананың ақ сүтімен бойына нәр алады, ана құшағына еніп, ана мейіріміне бөленеді. Адамның аузынан шығатын ең алғаш сөзі де – «ана». Міржақып Дулатов ағамыз айтқандай, бізді сүйетұғын, күйетұғын, әрқашан қамымызды ойлап жүретұғын абзал жанды адам, бұл – ана. Алдыңа қойған мақсатыңа жетуің үшін ана жанын қиюға да дайын. Ана баласының үлгілі азамат боп өсуі үшін бар күшін салып, тер төгеді. Ананың махаббатына, құдіретіне тамсанған талай ақын әнін арнап, жырын жазып, талай жазушы қалам тербеген.
«Анаңды меккеге үш арқалап барсаң да, қарызын өтей алмайсың» деген дана қазақ халқы. Шынында да, осыншама қиналып, көз жасын төге жүріп, бізді өсірген анаңа қолыңнан келгеніңнің бәрін істесең де, оның бәрі анаңның түн ұйқысын төрт бөлген бір күніндей ғана. Өз парызыңды өтеу, бұл – ана алдындағы парызды өтеу.Қаншама байлық иесі болсаң да, әлемге әйгілі адам болсаң да, анаңды, оның саған жасаған жақсылығын ұмытпау – сенің өмір бойындағы борышың. Қай адам қолынан келген сый – құрметін жасамады десеңші, шіркін! Бірақ соның бәрі анаңның бір ауыз жылы сөзіне де жетпейді. Дүниенің нұры, өмірдің гүлі, қызықтың қызығы – ананың қолында. Ана бір қолымен бесік тербетсе, екінші қолымен әлемді тербетеді.