Шығарманың қаһарманы деген ұғымға анықтама бер

Сона-а-ау, еліміз егемендік алған, яғни тарихқа кеткен жиырмасыншы ғасырдың тоқсаныншы жылдарының басында, қазақ тілі мемлекеттік мәртебесін алған тұста кәсіпорындарда, мекемелер мен ұйымдарда қазақ тілі үйірмелері ашылып, тіпті кеңес дәуірінің ықпалымен орыстілді болып кеткен отбасылар да ана тілін үйренуге бет бұрып, әбден тілге сусындап қалған халық жаппай белсенділік танытып, жүйелі жұмыс жанданып сала беріп еді. Керек десеңіз, қаладағы жолаушы тасымалдайтын көлік автобус пен троллейбустарда да аялдама аттары қазақ тілінде хабарланып бір ерекше құлшыныс пайда болды. Бірақ кенеттен осы жұмыстардың бәрі пышақ кескендей сап тиылып, мемлекеттік маңызы бар шара тек уақытша науқаншылыққа айналғанын сонда ғана ұқтық.

Ерте кезде Алтайда екі үлкен ағалар өмір сүріпті.Кіші інісінде өзінің домбырасы болыпты және ол сол домбырасында ойнауды жақсы көріпті.Ойнап қалса өмірдегі барлық нзаттарды ұмытып кетеді екен.Үлкен ағасы өзінен басқаға назар аудармайтын.Бір күні ол әйгілі болғысы келді,боранды, суық көлдің үстіне көпір салғысы келіп кетті.Тас жинап,көпір сала бастады..Ал кіші інісі домбырада ойнай берді.
   Сонымен күн өтті,тағы бір күн , сонымен үшінші күн өтті.Кіші інісі ағаына көмек беруге асығып та тұрған жоқ әйтеуір өзінің жақсы көретін аспабында ойнап жатқанын біледі.Ағасы ашуланып інісінің домбырасын қолынан алып қойып бар күшін салып басынан бірақ ұрды.Әдемі аспап сынып қалды да шығып жатқан үн де тоқтап қалды,бірақ басында із қалып қойды.
        Көп жыл өтті.Адамдар ізді тауып алып, соған қарап жаңа домбыралар жасай бастады, тағыда ауылдағы шықпай қалған үннің дауысы шыға бастады