Антоним (гр. ἀντι- — «қарсы», гр. ὄνυμα — «ат», «атау») — мән-мағынасы бір-біріне қарама-қарсы қолданылатын сөздер[1]. Лексикологияда құбылыстың (күн — түн), ұғымның (бақ — сор, жақсылық — жамандық), сапаның (жаңа — ескі), қимылдың (кіру — шығу), т. б. қарсы мәндегі сөздердің мағыналары антонимдік жұп құрайды. Заттың атауын білдіретін сөздердің антоним дік жұбы болмайды. Сонымен қатар антоним қарама-қарсы мағына арқылы сөздердің мағыналық тұтастығы мен біртектілігін де білдіреді. Антоним сөздің дәл, нақты мағынасын салыстыру тәсілі арқылы айқындап, стилистикалық қызмет атқарады. Әсіресе, мақал-мәтелдерде жиі қолданылады. Мысалы, «Көз — қорқақ, қол — батыр», «Өтірік — қаңбақ, шын — салмақ». Қазақ тілінде фразеологиялық антонимдер көп кездеседі: аты шықты — аты өшті, жүрек жұтқан — су жүрек, соры қайнады — көзі ашылды.
ответ:Қызғалдақ- адамға көңіл күй силайтын әдемі гүл.Ол көктеде шығады.Жалпы оны қыздармен теңеп жатады.Теңеу себебі әсем болғанында болса керек.Көктем кезінде шыққанда баршамыз қуанатынымызрас емеспе.Оның иісі тамаша,түрі тым әдемі.Көп қыз осыны ұнатадығой.Шығып жұрған жеріне керемет әсер береді ол бәріне белгілі.Қызды қызғалдаққа теңеп қараймыз.Оның әсемдігіндей болғаны үшін.Қызғалдақөте әдемі гүл өте нәзік және көкьеиде ғана гүл жарады.Көп тұрмай солып қалады бірақ аз күнде көптеген әсер силап үлгереді
Объяснение:
