Дәрігер болғым келеді.
Елбасымыз Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев: “Жарқын болашақ жастардың қолында” дегендей, біздің болашағымыз өз қолымызда.
Мені өскенде кім боламын, қандай мамандықты таңдаймын деп ойланамын. Мамандық таңдау өміріңнің бір кірпішін дұрыс қалау деп түсінемін. Өзің айналысқың келетін жұмысты таңдау ғана емес, өзің араласқың келетін ортаны да таңдау деген сөз. Өмірде адам мамандық таңдағанда қателеспеу керек. Өмірден өз орнымызды тауып, адал еңбек ету әр адамның арманы деп ойлаймын. Әрине, әр адамның да таңдауы әр түрлі.
Мамандық таңдау өте жауапкершілікті және маңызды іс. Мамандық таңдауда әр адам өзінің қызығушылығына, қабілетіне, бейімділігіне, қалауына сүйену керек. Қазіргі таңда мамандықтың түрі көп. Таңдау жасау оңай емес. Ең бастысы адам еңбекке қабілетті, зейінді болуы қажет және оның мамандығы өзі өскен ортаға маңызды, бағалы үлес қосатындай болуы шарт.
Менің арманым дәрігер болу. Дәрігер болуды жаным сүйеді. Дәрігер ол өзінің адамдарға берген шипасы, адамды сауықтырып, адамдарды өмір сүруге күш салатын жандар!
Дәрігерлерді халқымыз әдетте "ақ халатты абзал жандар" деп атайды. Себебі олар науқастарды емдеп, олардың жандарына араша түседі. Науқастардың жазылып кетуіне бар білімін, күш - жігерін жұмсап, аянбай еңбек етеді. Дәрігер болу үлкен жауапкершілікті талап етеді. Өйткені ол кісілер қашан болмасын көмекке келуге әзір болу керек. Бұл кісілер тынымсыз еңбек етеді.
Дәрігер болу үшін асқан шыдамдылық та керек, өйткені дәрігер болу үшін ұзақ жылдар ізденіп, оқу керек. Бірақ соңында емдеген адамың жазылып кетсе, одан асқан қуаныш пен бақыт жоқ деп ойлаймын. Бұл деген сенің еңбегіңнің бағаланғаны.
Дәрігер болу үшін өз жұмысыңа салғырт қарамай, тиянақты болу керек. Себебі адам өмірі мен денсаулығына қауіп төнуі мүмкін.
Болашақ мамандығымды дұрыс таңдадым деп нық сенемін.
кейбір патшалықта, даңқты мемлекетте, ежелгі өзеннің жанында, үлкен ауылда үрейлі бор тұрды. Саңырауқұлақтар мен жидектер сол жерде болған-көрінбейтін, бірақ тек жергілікті тұрғындарға қуаныш болмады, себебі ескі қарға ормандары - зұлым шұңқыр мекендеді. Жадна орманға ешкімге соққы бермеді: трясинаға кімді бастайды, кімді мүлдем шығарады.
Жазда ең жидек кезінде ол бүлдіргішті жеуге ойлады, иә, бұл бермеңіз: ескі Ягаға себетке жидектер келмейді, жапырақтардың астында тығылып, Шөпке батқан. Әрбір жапырақтың астында әр бұтаға табынбаңыз.
Сол кейде орманда кішкентай қыз болды. Тағы затемно үйден шықты, корзинку-жидек теріп, иә азғантай подкормиться. Оған жидектер көрсетіледі:
- Мұнда біз, бізді жақындаймыз!
Қыз жидектер егіліп, толық себетке ие болды және үйге барғысы келді, оған мыстан Яга қалай атылды, өз кілтін алды, ИЯ, қалай киіндірді:
- Неге маған бірде-бір жидек тимеді! Сіз оларды жинадыңыз!
Филиалына қыздың корзинку, және аттанды - өзі избушку, терроризмге нежданной өндіру. Ал қыз көбікке кіріп, реніштен ащы жылады.
Келе жатыр Кемпір, корзинкой покачивает, а ягодки жерден суда жүзу сабағы болып табылады иә скок на травку, суда жүзу сабағы болып табылады иә скок, және повыпрыгивали және покатились кері полянку.
Қыз отыр, қатты жабысады және кенеттен шөптен естиді:
- Дайында-ка, қалқам, платочек!
Ол шляпаны алып, алдыңа кебеді, жидектер сол жерге тегістелді. Олардың қызын торапқа байлап, үйге қуанышты жүгірді.
Ал әжем Яга өз-өзіне үйшікке келді, қарап - жидектер жоқ! Бір иіс қалды. Швырнула ол жүрегінде корзинку, затряслась, затопала аяқпен:
- А-а-а! Сізге түбі де, қақпағы да!
Ругалась, ругалась, иә от злобы және машинаны қосқан кезде, сонымен бірге треском және тықырды, онымен бірге рассыпалась және оның избушка. Бұл жерде батпақ пайда болды,ал оның шетінде көп жидекті бұталар өсті, онда ауыл балалары жыл сайын Ұйықтаған бүлдірген.
Мұнда ертегі соңы.
