Упр 6 стр 77 а 2 фото это текст к нему относится.

Әже - баланың әкесінің, сондай-ақ, анасының шешесін атайтын, туыстық қатынасты білдіретін атау. Одан арғылары үлкен әже немесе ұлы әже деп аталады.[1]

Қазақ отбасындағы әже орны ерекше әрі қадірлі. Әже - отбасының ғана емес, әулеттің де ұйытқысы, ағайын- абысындардың бірлігін, татулығын сақтайтын сыйлы анасы, кейінгі жастардың, келіндердің тәрбиешісі әрі ақылгөйі Қазақ қоғамында әдетте жас отау иелерінің тұңғыш баласын әжесі бауырына салады. Бала ата-әженің кенжесі саналып, немерені әжесі тәрбиелеп, бағып-қағады. Әже мен немере арасындағы туыстық байланыс өте нәзік әрі берік. Балажан қазақ үшін ата мен әжеге жас сәби жай ғана ермек емес, тәрбиеленуші ерекше субъект. Тарихта күллі рулы елге ана болып саналған Айпара әже, Домалақ ене, Зере, Айғаным секілді әжелердің бейнесі аңыз-әңгімелерде, әдеби шығармаларда сомдалған.

Бүгін мен серуендеп жүріп, бір құсты көрдім. Сыртынан қарап тұрдым, өзі бір қызық құс болатын, сол құсты көп уақыт аңдып әйтеуір достарыммен ұстап алдық. бірақ жаман ой болмады. Мектептегі қалған оқушыларға биология сабағында көрсетеміз деп шештік. Ол құсты он екі күн бойы баптап ұстадық. Әйтеуір сабаққа алып келіп, енді апайға көрсетейін деп жатқан уақытта сол сарғыш құс қолымнан сырғып шығып ашық тұрған терезеден сыртқа ұшып кетті. Сол кезде менің бүр түсінгенім еш бір тірі жанды олай ұстауға болмайтындығын түсіндім, өз еркінен басқа.