«өмiрде адам ар-ұждан арналған өмiр сүруi, қайрымды болуы керек және әдiл»,- деп ал ата-аналар, менiң жанұям өйде маған. Мен, будучи әлi кiшкене атамен қара торғай ұялары жасадым және птиц үшiн астау және нанның қоқымының оларында, түйiршiк күнбе-күн қапшықтады немесе шекiлдеуiк. Менiң жылма-жылым акцияда, мектеп оқушы болқатысқан, мектеп оқушы болбола «балаларға көмек». Менi бер болжағышпын, үшiн бала жылу болды және оларда қолайлы. Балаларлармен көктемде бiз сембiлiкке шығамыз. Мен не кейiн кем ластағысы келгенiн байқаймын, және бiздiң қала көшенi кiрлету. Ата-ана ал - кәдiмгi адамдар. Олар ештеңе қаhармандық жасамады. Оларлар адал өмiр сүредi, әдiл, басқа адамдарды өкпелемейдi, олары менi өмiр сүруге оғады да. Ұлы отан соғысының менiң арғы атам, қатысушы мысал менде -. Өкiнiшке орай, оны тiрi ендi жоқ, бiрақ менiң өзiменiң сөзiм, ол болған сондай болып болуға бердiм: ақылды, жомарт, бауырмал және қайырымды.
"Адам өмірде ша бетке тұруға, бол- ізгі және әділ" керек, қарамастан - олай маған менің әке-шешем, менің отбасым айтады. Мен, тағы жас бола, атамен жаса- скворечники және жемсауыттарды және бас-басы күнді нанның қиқымдарын, түйірлерді немесе шекілдеуіктерді оларға деген насыпала. Школьницей став, мен бас-басы жылды "көмек бала-шағаларға-жетімдерге" акцияда қатысамын. Мен затқа тапсырамын, чтобы бала-шағаларға оларда жылы және тұянадай болды. Жазғытұры біз ребятами сенбілікке деген шығамыз. Кейін ненің мен байқаймын, не кіші алауыздық тудыру қала- және ласта- біздің қаламыздың көшелерін. Менің әке-шешелерім - әдеттегі адамдар. Олар ештемені героиялық істемеді. Олар адал тұрады, тура, сырттың адамдарын ренжітпейді, олар тұр- менің де оқиды. Бас менің мысал - сол мен прадедушка, ұлы отандық соғыстың қатысушысы болады. К өкініш, ол уже бол- ара тірі, бірақ мен алып бер- себе сөз, бол- осындай, қандай бол- ол: ақылды, жомарт, қайырымды және ізгі.
