Қазақстан халқы Ассамблеясы — 1995 жылғы 1 наурызда Қазақстан Республикасының Президентінің Жарлығымен құрылған Мемлекет басшысы жанындағы консультативті-кеңесші орган.[1] Ел Президенті Н.Ә. Назарбаев Қазақстан халқы Ассамблеясын құру идеясын алғаш рет 1992 жылы Тәуелсіздіктің бірінші жылына арналған Қазақстан халқының бірінші форумында жариялады. Мұндай институтты құру қажеттілігі саяси тұрғыдан, сондай-ақ жаңадан құрылған, тәуелсіз, полиэтносты, поликонфессиялық мемлекеттің тұрақты дамуы тұрғысынан туындаған еді. Аталған бастама мәдениет аралық диалогты нығайтудың жаңа кезеңінің негізін қалап, этносаралық қатынастарды дамыту мәселелерін жоғары деңгейде шешуге мүмкіндік жасайтын әлемдік тәжірибедегі тың бағыт болып табылды. Жиырма жылдық тарихында Ассамблея қарқынды дамып, елеулі өзгерістерді бастан кешірді. Оның дамуы барысында Н.Назарбаевтың этносаралық толеранттылық және қоғамдық келісімнің қазақстандық үлгісі қалыптасты. Осы жылдар ішінде Қазақстан халқы Ассамблеясының институционалдық құрылымы нығайып, қоғамды ұйыстырушы әлеуеті толысты, ол халық дипломатиясының маңызды күретамырына айналды. Бүгінде Ассамблея ел Президенті Төрағалық ететін конституциялық орган болып табылады. Бұл оның ерекше мәртебесін айқындайды.
Архаттың сөзінде шындық бар.
Объяснение:
Желтоқсан оқиғасы туралы маған атам айтып берген. Өзім де интернет арқылы «Желтоқсан естеліктері. Алаңға шыққан жастарды алаңдатқан не?» деген мақаланы оқыдым. Негізі сол кезде алаңға шыққан аға-әпкелеріміздің мақсаты бейбіт шеру ұйымдастыру ғана болған екен. Мақалада: «Алаңға шыққан жастардың тілегі ана тілінде сөйлеу болатын. Бірақ олар талаптарының ескерусіз қалып, өздерінің аяусыз соққыға жығылатынын білген жоқ», -деп жазылған. Демек, Архат пікірінде шындық бар.
