Менің үйімде әкем шаңырақ иесі.Себебі әке асқар тау дейді әкеміздің орны бөлек.Ия менен үлкен әпкем бар, ал мен үйдің кенжесі әрі анаммен әкемді бағатын баламын. Себебі мен кенже үлмын қазақта салт дәстүр бар үлдың кім кенжесе ата анасы сол баланың қолында қалады деген, сол үшін мен ата анамның қамқоршысы боламын. Мені әкем осылаи тәрбиелеген.Ал әпкем болашақ ана ол өз бағын тауып кетеді.
Өткенге көз жүгіртер болсақ, өмірі өнегеге толы талай жандар бар екенін байқаймыз. Алайда олардың өмірі жайлы аз толғап жататынымыз да рас. Араға жылдар салып, олар жайлы айту кейінгі ұрпақтың басты міндеті.
Ұлы Отан соғысының бұрынғы ардагері, марқұм Қожамқұлов Жақатайдың жары бүгінде 94 жастағы кейуана Тұрсынкүл анамыз 1920 жылғы мамыр айының 30-ы күні өмірге келген. Бұлаңдап өсіп, бойжеткен Тұрсынкүл қыз болашақ жарымен танысып, екі жас 1939 жылы отау құрады. Содан, 1941 жылғы қаңтар айының 25-і күні тұңғышы – Зәтикүл жарық дүние есігін ашады.
Ел басына күн туған сонау аласапыран 1941 жылы ері Жақатай жиырма үш жасында алғашқылардың бірі болып көппен бірге майданға аттанады. Ал, ауылда қалған жары Тұрсынкүл болса Құмбел ауылында дала еңбегінің көрігін қыздыруға атсалысады. Сөйтіп жас бойжеткен ерте еңбекке араласып, Үштөбе, Қарақұм, Құмбел ауылдарының ауыл шаруашылығы жұмыстарында тер төгеді. Тоған қазып, астық орды. Шөп шауып, қоғамдық мал азығын дайындады.
