Ағылшын халқында ең алғашқы сәби
дүниеге келісімен (бай болса да)
отбасындағы бар байлық тек сол балаға
ғана мұраға беріледі. Оның басқа іні,
сіңлілері болғанымен оларға ештеңе
берілмейді олар өз тірліктерін өздері
жасайды. Француздар мен немістерге
қарағанда ағылшындар қыз баланың
жасауына да аз көңіл бөлген. Олар
баланың өмірін қамтамасыз еткеннен
гөрі, олар талпынған сәтте ұядан
итеруге әрекет етіп, өздіктерінен ұшуға
жағдай жасайды.
Ағылшын ата, әжелері өз немерелерін
өте жақсы көргенімен, тек сенбі,
жексенбі күндері ғана немерелерін
қонаққа шақырып, күтеді немесе ата-
аналары демалыста жүргенде бір-екі
апта ғана немерелеріне қарағанымен,
олар немерелерін қанатының астына
алуға ешқашан да келіспейді.
