Жіктеу есімдігін табыңыз. А) Бұлар

В) Қайдан? 

С) Ешкім

Д) Олар 

Е) Кейбіреу

2. Болымсыздық есімдігін көрсетіңіз.

А) Бірнеше

В) Саған

С) Дәнеңе

Д) Әлдекім

Е) түгел

3. Жалпылау есімдігі қатысқан сөзді табыңыз.

А) Ешкімге тіл қатушы болма.

В) Саған тай сатып әперем

С) Өзің үлкен, қылығың бала-шаға.

Д) Еріншектік - күллі дүниедегі өнердің дұшпаны

Е) Әрбір жинақылықтың түбі – кеніш.

4. Бірге жазылатын есімдік

А) әр адам

В) әр уақытта

С) әр түрлі

Д) әр қалай

Е) әр кезде

5. Бөлек жазылатын есімдікті табыңыз.

А) әрқилы

В) әрқашан 

С) кейбіреу

Д) қайсыбір 

Е) ешқайда

6. Болымсыздық есімдігін табыңыз.

А) дәнеме

В) бірдеме 

С) кімде-кім

Д) әлдекім 

Е) біреу

​

Перевод (не дословный, а смысловой)

Дорогие люди в семье .

Дедушка – самый уважаемый человек в народе и в семье. Это мудрый старец, который бережет единство страны, думает о будущем народа. Бабушка – мама твоих родителей, уважаемая мать в семье и в в народе, воспитатель и советчик детей. Папа – глава семьи и кормилец, покровитель детей в семье. Мама – дорогой человек, которая произвела тебя на свет и ночами не спала, вскормила и выростила. Она – благодать, достаток, советчик и основа семьи. Мальчик (сын) – хозяин дома у казахов, продолжение рода. Девочка (дочь) – краса народа, цветок жизни и радость семьи, она – будущая жена и мама. Ее нужно беречь, лелеять и уважать.

Жайлау – жазғы қоныс. Жайлауды суы мол, шөбі шүйгін, маса-сона, шыбын-шіркейі аз жерлерден таңдайды. Қазақ елінің дәстүрлі жайлауы Сарыарқаатырабы мен орманды, желді өлкелерде, Қазақстанның солтүстік-батысында (Мұғалжарда), солтүстік-шығысында (Алтай, Сауыр және Тарбағатай өңірінде), оңтүстік-шығысында (Жетісу Алатауы, Іле Алатауы және Тянь-Шань тауының солтүстік атырабында), оңтүстігінде (Қаратау өңірінде) болды. Қазақстанныңәр өңіріндегі жайлауды рулы ел, қала берді жеке ата ұрпақтары пайдаланған. Халық қыстаудан көктеуге, көктеуден жайлауға, жайлаудан күзеуге көшіп отырды. Жайлау мен қыстау малға тиімді, тіршілікке қолайлы, көшіп-қонуға ыңғайлы жерлерден таңдап алынды. Мысалы, Жетісу өлкесінде қыстау Балқаш көлінің оңтүстігіндегі құмды, қамысты аймақта орналасса, жайлаулардың көбі оның солтүстігіндегі таулы атырабында жатты. Қазақстан жеріндегі жайлау мен қыстау арасының қашықтығы да әр түрлі болды. Мысалы, көшпелі өмір сүрген адай – табын, шөмекей – шекті, бағаналы – балталы руларының Маңғыстау түбегінен Мұғалжар тауларына, ҚызылқұмнанТорғай даласына, Шу өзенінің төмен алабынан Ұлытау төңірегіне дейінгі көш жолдарының арақашықтығы 1000 км-ге дейін жететін. Ал Қазақстанның солтүстік бөлігіндегі жартылай көшпелі қауымның көш жолдары 10 – 20 км-ден 40 – 80 км-ге дейін болды. Бұл төңіректегі жайлаулар құдықтар мен көлдердің айналасына орналасты. Жетісудағы жайлаулар мен қыстаулардың арасы солтүстіктен оңтүстікке қарай 100 – 200 км-ге жететін. Қазақстан жеріндегі жайлаулардың адамға да, малға да ең қолайлысы – тау алаптары. Солтүстіктегі жазық даладағы жайлауларда мал, негізінен, құдық суынан суарылатындықтан қол еңбегін көп қажет етеді. Қазір де малшылар жазғы жайылымды жайлау ретінде пайдаланады, жайлауға көшеді. Қой, түйе, сиыр жайлауға шығарылады.[1]