Күй қадірін кім білген? Тыңдадым. Құқай сияқтымын. Бірақ көкірегіме құя алмадым. Домбыра қонба қойды маған. Не істемеді дейсіз?! Қай перне ден соң қай пернені басу керегінше, қай тұста неше рет қағу қажетінше жаттап та көрдім. Бір жаттайсың. Екі жаттаймыз. Қашанғы жаттаймыз бересің. Басыма шелпек жастар, қойныма домбыра алып шұйықтап та көрдім. Менің түсіме домбыра да, шелпек те кіреді. Әйтеуір, сол күні өзімен домбырашылық өнердің ешқашан дарымайтынына нық сеніп ояндым...