қылышын сүйретіп қаһарлы қыс келді.Қар көптеп жауып нағыз қыс болды.айнала аппақ көрпе жамылғандай.Ағаштар қардан моншақ тағыпты.Үйлер де, бау да, тау да, бастарына ақ бөрік киген қалың қардан шөптің басы көрінбейді.Ауа таза.Күн әптен қысқарған.Күннің көзі көрінсе жылынбайды.Өзенде, көлде мұз қаптаған, жұрт үстінен жүре бастады.Кейде үскірік аяз болады.Боранды күндерде аз емес.Ал балаларға қыз қызыққа толы.Олар таудан шана, шаңғы мен сырғанап мәз- мейрам.Қарда аққала соғып қойыпты. Осы сөйлемнен бастауыш пен баяндауыш тауып беріңдерш берем

Мектеп – балаларды бүлдіршін кезінен бастап,  есейіп ер жеткенге дейін білім нәрімен сусындатар алтын ордамыз. Мектеп табалдырығына алғаш қадам басқан соң, жылы шыраймен қарсы алатын, анандай тәрбиелейтін ұстазды көресің.Қазақтың: «Мектеп –кеме, білім- теңіз» сынды мақалы бекер айтылмаса керек. Себебі  сенің  «МЕКТЕП» атты кемең қай жерге дейін сені жетелесе, сен  де сол жерге дейін барып  биік шындардан  көрінерін анық.
Мектеп... Бұл сөзде қаншама мағына жатыр десеңші! Ойын қуып жүріп, он бір жылдың қалай өткенін білмей де қалыппын. Артқа қарап, өткенді есіме алсам, балалық шағымның балдай тәтті кездерін көремін.
Әлі де есімде... Мектеп табалдырығын аттаған кезде мен тым кішкентай болсам да, бәрі де көз алдымда тіпті кеше ғана болған сияқты. Қолымда бір шоқ гүл, жанымда ата-анам, туған-туысқандарым. Мектептің жанында толған адамдар, мұғалімдер. Өзің сияқты кішкентай қыздар мен ұлдарды көріп, таңқалған едім. Сол кезде ата-анам маған: «Сен мектепте жалғыз оқымайсың. Көрдің бе, сен сияқты балалар қандай көп, солардың ішінен сен өзіңе өте адал дос табуға тырыс», - деп атқан еді.
Содан соң алғашқы ұстазымды көрдім. Осы кезден бастап мен ұстазымның арқасында мектеп туралы, мектептің не екенін, оның қандай мағына беретінін ақырындап түсіне бастадым. Сөйтіп айлар, жылдар өтті...
Достарыммен болашаққа жоспар құрып жүрген кезде соңғы қоңырау да соғылды. Не қуанарыңды, не жыларыңды білмейсің. Жүрегіңде бір қорқыныш сезімі бар сияқты. Өзіңе-өзің мыңдаған сұрақтар қоясың. Ал, міне, мектепті бітірдім, енді кім боламын? Болашағым қандай болады? Қандай мамандық иесі боламын? Осы және де басқа сұрақтар мазалап еді. Ал қазір мен бұл сұрақтарға сенімді түрде жауап бере аламын. Өйткені мен Инновациялық Еуразия университетінің студентімін. Өзіммен өзім мақтанамын. Және де мектептегі ұстаздарымның болашақта мен үшін мақтанғанын қалаймын! Бұл үшін мен қолымнан келетіннің бәрін істеуім керек. Мектептен алған білімдерімді, тәрбиемді болашақта тиімді пайдаланып, үлкен нәтижеге жетемін деп ойлаймын.

Интернет - сол үлкен емес сән, ал тәсіл үшін жұмыс, тамаша және припровождения уақыттың. мен бы сұрақты қарау қаладым, қандай меншікті рөлді интернет жастың өмірінде ойнайды және мен ауызекі.  миллиондаған арада жаһанда бас-басы күнді интернет деген соғады. бас кое-кого сол уже қанда - интернете бол-. сол, әрине, кері, қашан виртуальной өмір алдым нақтылықпен алалайды, қашан интернет өмірдің бейнесінің болады. мен айту енжарланамын, не мен қарсы интернета, бірақ барлық ақылды шекараларды иметь керекке. менде үйдің интернет имею және охотно анда бірнәрсені іздеймін, қашан қажеттілік ақпаратта имею. интернете біздің әмірімізде алып сан кітаптың, газеттердің және журналдардың. жақында мен, айталық, алты ана гарри поттера интернете оқып тастады. ал тағы интернета артықшылығы - сол электрондық пошта. сол аспа-жалап және арзан коммуникация. менде меншікті электрондық мекенжай имею және сырттың қаласының және елдерден достармен хат жазысамын. бүгін көп бөлек-бөлек интернет - олимпиадалардың ша бөлек-бөлек пәндерге өмір сүреді, қарамастан