Авторлардың тұжырымын өз ойымен байланыстыру.

Жеті,үш және жиырма бір. Жеті ата. Бұл – қазақ халқының дәстүрлі салт-санасында адамның ата жағынан тегін таратудың нақты жүйесі. Әрбір қазақ баласы өзінен бастап жеті атасының аты-жөнін білуге міндетті. Мұны әке-шешесі, ата-әжесі үйретіп, жаттатуға тиіс. "Жеті атасын білмеген жетесіз" деген аталы сөзді өзіңіз де білетін боларсыз. 
Өйткені қазақта жеті атаға дейін қыз алыспайды, оған дейінгі ұрпақ бір атаның баласы – туыс саналады. Қазақтар негізінен жеті атаны былайша таратады: 1. Бала. 2. Әке. 3. Ата. 4. Үлкен ата. 5. Баба. 6. Түп ата. 7. Тек ата.Жеті жұт. 1. Құрғақшылық. 2. Жұт (мал қырылу). 3. Өрт. 4. Оба (ауру). 5. Соғыс. 6. Топан су. 7. Зілзала (жер сілкіну). 
Жеті жоқ. 1. Жерде өлшеу жоқ. 2. Аспанда тіреуіш жоқ. 3. Таста тамыр жоқ. 4. Тасбақада талақ жоқ. 5. Аллаһта бауыр жоқ. 6. Аққуда сүт жоқ. 7. Жылқыда өт жоқ. Жеті қазына. Ол жөнінде пікір талас көп. Алайда қазақтар ертеде жеті қазынаға мыналарды жатқызған: 1. Ер жігіт. 2. Сұлу әйел. 3. Ілім-білім. 4. Жүйрік ат. 5. Құмай тазы. 6. Қыран бүркіт. 7. Берен мылтық. 

Менің өмірімдегі ең есте қалар күн - ата-анаммен бірге хайуанаттар бағына саяхат. Таңертең машинаға кіріп, жолға шықтық. Біз келгенде қарапайым хайуанаттар емес екендігі анықталды. Бұл жерде жануарлармен жақын қарым-қатынас жасауға болады. Онда кішкене ешкі мен кішкене шошқалармен ойнадым. Олар өте нәзік және көңілді болды. Бірақ таңқаларлық нәрсе - жолбарыс құстарымен кездесу. Мен қолыма аздаған жолбарыстың құтысын алып, онымен бірге суретке түсе алдым. Ол соншалықты көңілді және көңілді. Бұл күнді менің өмірімнің қалған күнінде еске аламын. Бұл таңқаларлық емес, өйткені күнде кішкентай, бірақ жыртқыш жануарды қолмен ұстауға мүмкіндік жоқ.