Өтініш көмек керек! Қасым Аманжолов "Барым да, бақытым да осы өлеңім"
1.Ақынның өлеңі қояр талабы қандай?
2.Қаламгер дос пен дұшпанды қалай саралайды?
3.Ақын көңілінің күйі неде?
4.Ақынның өзіне берген бағасы жөнінде айтып беріңдер.
5.Өз жырларын кімге аманат етеді?​​

Әдемі көркімен, жанға жайлы нәзік табиғатымен есте қалатын Алматы, бүгінде әр адамның жүрегінен жылы орын тапқан болар, сірә?! Онсыз да әсем әнімен баурап алатын Алматы, күн өткен сайын құлпыра түскендей. Бұл қаланың тарихи, табиғи және мәдени орны да ерекше екені сөзсіз. Жетісудың еркесіндей елітіп әкетіп, арманды арманға жалғайтын да осы – Алматы. Алайда қазіргі Алматымыздың жағдайы қалай? Қаламыз жылдан жылға қарқынды дамып келеді. Оның дәлелін өзіміз де көре аламыз. Халықтың тұрмыс-тіршілігі, экономикалық жағдайы, шаһардың даму процесі де айтарлықтай жақсы болмаса, жаман емес. Сонымен қатар, Алматы – жаңа мүмкіндіктер мекені болып та саналады. Осында көптеген саяси, мәдени іс-шаралар өткізіліп те жатыр. Жастардың көбісінің жаңа өмірге қадам басуына да себепкер болып, қолынан жетектегендей болады.Алматы – үлкен белестерді бағындырған қала. Оның тарихына көз жүгіртсек, басынан сан-қилы тарихи кезеңдерді өткерген. Мысалыға, қарапайым өзіміздің тәуелсіздік алған жылдардың тарихи маңызы өте зор екені белгілі. Ызғарлы желтоқсанның құрбанына айналған адамдардың өздері әлі күнге Алматының айбынды жерін еш естерінен шығармайды. Себебі бұл тарихи мекен әрі ұлы оқиға. Ал қазір тәуелсіз елдің көркем аймағына айналып отыр.Алатауы айқарыла ашылып қарсы алса, Көктөбесі жайқала жадырап құшақ жаяды. Соңғы кездері қаламыздың экологиялық жағдайлары бәсеңдеп бара жатыр. Экологиялық апатты аймақтардың бірі екені де рас. Оның алдын алу шаралары да қарастырылуда. Дегенмен, ол шаралар шаһардың толық тазаруына көмек бере алмайды. Сол себепті әрбір алматылық азамат өз қоршаған ортасына септігін тигізіп, Табиғат-Ананы да естен шығармаған жөн. Тағы айта кетерлік жайт, бұл қала қазіргі қазақ қоғамындағы ірі мегаполистердің бірі. Жаңа заманға сай дамыған ғимараттарымен де ерекшеленеді. Бизнес пен бәсекенің орталығы және болашағынан біршама биік белестердің күтіп тұруы да ғажап емес.Не айтсақ та, Алматының әсем табиғаты мен шырайлы шуағы кез-келгенге туған анасы әлдилегендей сезім ұялатады. Қаламыз өркендей берсін!

Быль иль небыль говорится в этой сказке, передам, как мне рассказывали. А вот и присказка: в старину козы были тонкорунны и кудрявы, у фазанов хвосты — длинные и цветистые. Добрые люди рассказывали: жил в ту пору некий старик по прозвищу Канбак. Не было у этого старика никого и ничего, кроме единственной кибитки и старухи. Жил он охотой и рыболовством. Хозяйства не имел, одним словом — гол, как сокол. За землю старик плохо держался, был он настолько легок, что любой ветерок поднимал и уносил его. Потому-то и дали ему такое прозвище — Канбак.
Первым врагом у этого старика была лиса. Житья она ему не давала. Случалось, выловит он в день всего две рыбки, так одну из них обязательно унесет Лиса да еще пригрозит на прощание. Вот и задумал дед Канбак уйти от этого хитрого и злого преследователя в другие, отдаленные, места. Свалил старик свою кибитку, связал кереге, собрал остатки рыбьей требухи, взял бурдюк с айраном и, взвалив все это себе на плечи, отправился в путь-дорогу. Идет старик день, другой. Усталость его одолела. Тогда он зарыл в одном месте кереге, в другом — свои пожитки, в третьем — бурдюк с айраном. И как только старик освободился от груза, стал таким легким, что ветер подхватил его и понес над землей. А когда ветру надоело таскаться со стариком, он выбросил его где-то в ущелье среди огромных гор. Очнулся дед Канбак и видит: упал он возле великана. А тот держит в руках две горы и ударяет одну о другую.  ; Зарыл дед Канбак рыбью требуху и подошел к великану.
—  Куда идешь, старичок?—спрашивает великан.
—  Мир широк, в мире много дорог. Батыра не встрчу, сам батыром стану! — схитрил дед Канбак.