Әже - баланың әкесінің, сондай-ақ, анасының шешесін атайтын, туыстық қатынасты білдіретін атау. Одан арғылары үлкен әже немесе ұлы әже деп аталады.[1]
Қазақ отбасындағы әже орны ерекше әрі қадірлі. Әже - отбасының ғана емес, әулеттің де ұйытқысы, ағайын- абысындардың бірлігін, татулығын сақтайтын сыйлы анасы, кейінгі жастардың, келіндердің тәрбиешісі әрі ақылгөйі Қазақ қоғамында әдетте жас отау иелерінің тұңғыш баласын әжесі бауырына салады. Бала ата-әженің кенжесі саналып, немерені әжесі тәрбиелеп, бағып-қағады. Әже мен немере арасындағы туыстық байланыс өте нәзік әрі берік. Балажан қазақ үшін ата мен әжеге жас сәби жай ғана ермек емес, тәрбиеленуші ерекше субъект. Тарихта күллі рулы елге ана болып саналған Айпара әже, Домалақ ене, Зере, Айғаным секілді әжелердің бейнесі аңыз-әңгімелерде, әдеби шығармаларда сомдалған.
Ең алғаш домбыра тартқан адамның аты Қамбар.Қамбар атаны бəрі білетін анық. Ол кісі жылқының тірі.Осы мəліметтер"Қамбардың майда қаңыры"күнінде егжей-тегжейлі баяндалған.Осы аңызды Қанқай күнінің білгені анық.Қазақ халқы домбыраны үлкен санаған.Тарихта домбыраны бұрын қазақ пайда болмаған.Адамзат домбыраны əсем деп қастерлеген."Нағыз қазақ қазақ емес нағыз қазақ домбыра" деп ата-бабаларымыз бекер айтпаған.Сол себепті біз домбыраны дастерлеу біздің міндет. думою это будет правельным ответом
Объяснение:
100%
