2-тапсырма. Мәтін ішінен анықталған есімдіктерді пайдаланып үш жай сөйлем құрастыр. Сол күні жұмбақ ғаламшардан екі бала келді. Жұмбақ елден келген балалардың әңгімесі де құпияға толы еді:
- Біз Жердегі тіршілікті көп зерттедік,- деді қонақтың үлкені. – Жер ғаламшары ғарыштан керемет әдемі көрінеді. Бірақ жақындасаң, қатты қорқасың. Қара қою түтіннен, улы газдан тұншыға бастайсың. Біз ешқайда қона алмай қиналдық. Мұхиттарда көк киттердің күңірен-генін, аққулардың таза суды аңсағанын көрдік. Жүрегіміз ауырды.
- Қап, ұят болды-ау!- деді Мақсат.
- Өздеріңе әдейі келдік,- деді екінші қонақ бала. Бірақ барлық ақылды балалар осы Жерде
- тұрады екен.
- Бәріне жауапты сендерсіңдер. Біз қазақтарды «Күннен келген халық» деп білеміз. Сендер
- сол халықтың ұрпағысыңдар. Сондықтан бәріне жауаптысыңдар,- деді үлкен қонақ.

Есімдіктер:

Шығарма.

Ата – ананы сыйлау.

Әрқайсымыз үшін бұл өмірде ата – анамыздан жақын әрі ыстық адам табылмас. Ата – анамыз біздерге осы өмірге келуімізге себепші болып, жарық дүние сыйлады. «Анадан асыл бар ма жан?» демекші, аналарымыз түн ұйқысын төрт бөліп, мәпелеп, тәрбие беріп,осы күнге жеткізді.Осы орайда ойыма «Анаңды үш рет Меккеге арқалап апарсаң да, ақ сүтін ақтай алмайсың» деген мақал түседі.

Сонымен қатар, ардақты әкелеріміздің де орны бөлек. «Әке көрген оқ жонар» демекші, бала тәрбиесінде, отбасында әкенің қамқор, тірек, асыраушы ретінде алатын орны ерекше.  

Менің ойымша баланың ата – ана алдындағы ең бірінші парызы – бұл кісілерді сыйлап, олар үйреткен тәлім - тәрбиені есте ұстап, ешқашанды жерге қаратпау. Ата – ананы сыйлау кішкене күннен қалыптасып, есейе келе ата – ана мен бала арасындағы достық қарым – қатынасқа ұласады. Өз басым ата – ананы сыйлау дегенді былай түсінемін: үлкендердің айтқанын екі еткізбей орындау, үлкен кісі сөйлеген кезде сөзін бөлмеу, қарсы жауап қайтармау. Ата – ананы сыйлау – бұл біздің перзенттік парызымыз.

Ендеше әкелеріміз бен аналарымыз – өмірдің мәні де сәні екенін есте ұстап,ата-ана өміріміздің шамшырағы, отбасының негізгі дінгегі,  дәнекері екенін ұмытпайық!

Кез келген адамнын адептілігі мен жан-дуниесінін сулулығы ен алдымен балаға ақ сутін беріп, алпештеп өсірген ана журегінін жылуынан басталады. Бала бойындағы ен жақсы қасиеттер де ен алдымен анадан тарайды. Алемдегі ен кешірімді, ен мейірімді жан – ана. Ана баласы қандай қателік жасаса да кешіреді. Онын мейірімділігінде шек жоқ. Ана болу - букіл өміріне кететін рухани куш пен ерен енбек. Өз баласын бағып-қағуда ана өзін-өзі умытып, барлық куш-жігерін перзентіне жумсайды, ол арқылы онын жаны нурлана, нарлене туседі. Ал баланын анаға деген махаббаты жеткіліксіз. Оны барынша қурмет тутып, қастерлеу арбір баланын борышы. Ана махаббатын сөзбен айтып жеткізу мумкін емес. Ананын мейірімі жан-жағына өз шуағын төгеді. Осы шуақпен жылынып, асыл ананын қушағында мейірім алып журген барша адамзат аналарды мангі ардақтап, аялай білсе, будан асқан бақыт жоқ шығар.

Красота и элегантность любого человека начинается с тепла сердца матери, который дает ребенку белое молоко и выращен. Лучшие качества ребенка также передаются матери. Жаль во вселенной, джентльмен. Мать прощает, даже если ошибается. Нет предела его доброте. Быть матерью - это духовное наследие и тяжелая работа на всю жизнь. Ухаживая за ребенком, мать поглощает себя и тратит все свои силы на своего ребенка, благодаря чему ее душа становится питающейся. И любви ребенка к матери недостаточно. Это большая честь и уважение к каждому ребенку. Материнство нельзя сказать словами. Доброта матери искрировала ее. Возможно, счастье не произойдет, если все матери, которые согреваются этим теплом и любезны к матерям невесты.

ну , как-то так