Алматы - самый большой город Казахстана, расположенный на юго-востоке Республики Казахстан, в предгорьях Заилийского Алатау; население города составляет около 1,5 миллиона жителей. Хотя Алматы уже не является столицей республики, город остается финансовым, экономическим и культурным центром Центральной Азии. Здесь сосредоточено большое количество деловых центров, театров, музеев, художественных галерей, выставочных залов и бесчисленное количество современных развлекательных комплексов (кинотеатры, ночные клубы, парки, рестораны, кафе и многое другое).
Нур-Султан — город уникальный, за всю историю своего существования он несколько раз сменил свое название, из провинциального областного центра превратился в столицу, второй по величине город республики, современный, активно развивающийся деловой и культурный центр Казахстана.
Город разделен на две части рекой Ишим или Есиль, как ее называют в Казахстане: правый берег — «старый» город и левый берег — «новый». Нужно увидеть весь город, чтобы оценить масштабы изменений, которые произошли за последние двадцать лет. Толчок этим глобальным превращениям дал перенос в 1997 году столицы из Алматы в Астану, как тогда назывался город. Город стал расти громадными темпами, новая часть столицы построена с нуля: на месте степи появились широкие проспекты, застроенные зеркальными небоскребами государственных служб, посольств иностранных государств, бизнес-центров, национальных компаний и отелей высокого класса. Уникальные футуристические здания известных архитекторов изменили облик города, а в новые жилые комплексы с развитой инфраструктурой с удовольствием переселяются жители «старого» города.
Объяснение:
Қазақ өзінің салт-дәстүрін берік ұстанған халық. Біздің ұлттық дәстүрлерімізде қазақтың бет-бейнесі, таным-түсінігі, жалпы жаратылысы жатқандығы белгілі. Ата-бабамыз «жел бесіктен жер бесікке дейін» әрбір атаулы күнді тіршілігінен тыс қалдырмай, ат беріп, айдар тағып, ерекше дәстүрмен айшықтап қараған. Сондықтан болса керек, қазақ "Дәстүрің – дәулетің" деп бағалаған. Бүгінде қолданыста жоқ дәстүріміз жетерлік. Солардың бірнешеуін тізуді жөн санадық.
1. Айтұяқ
Көп салт-дәстүрдің бірі. Біреу қатты жараланса, өміріне қауіп төнсе немесе қиын жағдайға душар болса әдетте қазақ "ақсарбас" айтады. Ондайда малын сойып, құдайы тамақ береді. Бұрын қауіп-қатері ауыр жолға, мәселен, Отан қорғауға, қажылық сапарға, ауыр сырқаттан емделуге аттанатын болса, "айтұяқ" атап, жылқы соятын болған. Ел-жұртқа күні бұрын хабарлаған, жиналған жұрттың батасын алған. Жаугершілік замандарда "айтұяқ" жиі берілген. Ежелгі аңыз-әңгімелерде, ертегілерде, батырлар жырында кездесетін бұл сөз сирек айтылады. Оның орнына "жолаяқ" басым.
