Балаға ат қою
Қазақта бала туғаннан кейін ел ішіндегі аса құрметті қария(ға) немесе бала(ның) атасына, әжесі(не) немересінің атын қойғызады. Ат қоюдың өзінен бүкіл бір халықтың ұлттық ерекшелігі, ой-арманы, түсінігі ап-айқын көрініп тұрады. Мысалы, ерте заман(да) балаларға көз тию(ден) немесе жын-шайтан(нан) сақтасын деген оймен Итбай, Күшікбай, Жаманбай деген оғаш есім қоятын болған.
Адамға ат қоюдың себептері алуан түрлі тілек-мақсаттар(на) байланысты да болып келеді. Бала бай, дәулетті болсын деген мақсатпен Байбол, Дәулет, Алтынбек, Алтынбай; күшті де батыл болсын деп Арыстан, Батырбек, Қаһарман, Ербатыр; сұлу да көрікті болсын деп Айсұлу, Әсем, Ботагөз, Ажар; ақылды да тапқыр болсын деп Ақылбек, Ақылбай, Есбол сияқты есімдер. таңдап қойған.
Көптеген есімдер халық(тың) әдет-ғұрпына, күн, жыл аттарына да байланысты болып келген. Мысалы, Наурызбай, Жұмабай, Бейсенбай; балалары қайтыс бола берген отбасылар жаңа туған сәби Тоқтар, Тұрсын, Тоқтасын деген есімдер қойған.
Шли два товарища. Вдруг им повстречался медведь. Один из друзей был сильный и крепкий, а другой был больной и слабый.Увидев медведя, сильный парень залез на дерево,бросив товарища. Слабый товарищ его слыхал что медведи не трогают мёртвого человека. И он лёг на землю,притворившись мёртвым. Медведь подошёл к лежащему на земле человеку, понюхал его,и не увидев, что тот не шевелится,пошёл прочь. А сильный друг слез с дерева и спрашивает: - Что тебе медведь на ухо сказал?
- Медведь дал мне совет,чтоб я в другой раз не дружил с тем, кто бросает в трудную минуту.
