Жазу — адамның ой-пікірін, басқа адамға хабарлап айтқысы келген сөзін, мағлұматын таңбалар арқылы жеткізуді қамтамасыз ететін белгілер жүйесі. Оның алғашқы нұсқалары өте ерте заманда жасалды. Жазу қатынас құралы ретінде пайдаланылған суреттер мен шартты белгілерден кейін пайда болған. Өз ойын басқаға жеткізу үшін адамдар әуелде заттың өзін пайдаланды. Мысалы, кеткен бағытын көрсету үшін жолға бұтақ тастаған. Кейін осы мақсатпен ағашқа садақтың оғын қадап кеткен. Ойды зат арқылы білдіру үрдісі ежелгі замандарда тайпалар арасындағы елшілік қарым-қатынастарда да пайдаланылған. Үндістер соғысатынын хабарлау үшін қарсы жаққа айбалта жіберетін болған. Елші оны әкеліп жерге қояды, егер жау жақ оны көтерсе — соғысуды мақұлдағаны. Кейін мұндай рәміздік зат орнына таңбалар бедерленген бұйымдар қолданылған. Осылайша алғашқы Ж. пайда болған.
Часть речи: Часть речи слова асан - Существительное Морфологические признаки: Начальная форма: асана Постоянные признаки: неодушевленное Непостоянные признаки: множественное число, родительный падеж Синтаксическая роль слова «асан» в предложении: зависит от контекста предложения. Формы слова: асан асана асанам асанами асанах асане асаной асаною асану асаны
Часть речи
Часть речи слова су — имя существительное.
Морфологические признаки
Начальная форма: су (именительный падеж единственного числа);
Постоянные признаки: нарицательное, неодушевлённое, средний род, 2-е склонение;
Непостоянные признаки: именительный падеж, единственное число.
Синтаксическая роль
В предложении имя существительное в именительном падеже чаще всего бывает подлежащим (су), реже — именной частью составного сказуемого, приложением. Смотрите по контексту
