Әже - баланың әкесінің, сондай-ақ, анасының шешесін атайтын, туыстық қатынасты білдіретін атау. Одан арғылары үлкен әже немесе ұлы әже деп аталады.[1]
Қазақ отбасындағы әже орны ерекше әрі қадірлі. Әже - отбасының ғана емес, әулеттің де ұйытқысы, ағайын- абысындардың бірлігін, татулығын сақтайтын сыйлы анасы, кейінгі жастардың, келіндердің тәрбиешісі әрі ақылгөйі Қазақ қоғамында әдетте жас отау иелерінің тұңғыш баласын әжесі бауырына салады. Бала ата-әженің кенжесі саналып, немерені әжесі тәрбиелеп, бағып-қағады. Әже мен немере арасындағы туыстық байланыс өте нәзік әрі берік. Балажан қазақ үшін ата мен әжеге жас сәби жай ғана ермек емес, тәрбиеленуші ерекше субъект. Тарихта күллі рулы елге ана болып саналған Айпара әже, Домалақ ене, Зере, Айғаным секілді әжелердің бейнесі аңыз-әңгімелерде, әдеби шығармаларда сомдалған.
Не знаю этого я зыка вообще ,но в интернете нашла вот это.Может что-то подойдет:)
Сол жай: кітап
Ша оған әріптерді танысамын.
(Әліппе)
Асықтай құлаққа
Бұралаң ұқсас, қарамастан
Бізге постоять болар-болмас жұмсайды
Қарамастан және жолға шық- жоғары шық-.
(Үтір)
Жаңа үйді қолда несу, қарамастан
Үйдің есіктері - құлыпта.
Мұнда тұрғындар қағаздар, қарамастан
Барлық кереметтей маңызды.
(Портфель)
Мен биыл асығамын
Көшеден үй:
Мені үй күтеді
Әңгімеші мылқау
(Кітап)
Қанаттармен, ал летит, қарамастан
Тілмен, ал айтады.
(Хат)
Это книга не простая:
По ней буквы изучаю.
(Букварь)
На крохотное ушко
Похожа завитушка,
Велит нам постоять чуть-чуть
И отправляться дальше в путь.
(Запятая)
Новый дом несу в руке,
Дверцы дома — на замке.
Тут жильцы бумажные,
Все ужасно важные.
(Портфель)
Тороплюсь я нынче
С улицы домой:
Ждет меня дома
Рассказчик немой
(Книга)
Без крыльев, а летит,
Без языка, а говорит.
(Письмо)
