2-ТАПСЫРМА. Берілген мәтіннің қатесін түзеп, емле ережесіне сай жазыңдар. Дескриптор: Тыныс белгілерін емле ережелеріне сай қояды:- Сызықша- Үтір- Тырнақша- Нүкте• Сөздердің жазылу ережесін ажыратады:- Жалқы есімдер- Қос сөздер. Астана – тәуелсіз Қазақстанның жаңа келбеті. Ол – шығысы мен батысы Алтай мен Атырау, түстігі мен теріскейі Қаратау мен Батыс Сібір ойпаты арасындағы кең-байтақ өлкеге созылып жатқан қазақ жерінің бел ортасына, тоғыз жолдың торабына орналасқан кіндік қала, елордасы. Жалпақ әлемге Астана немесе «үшінші мыңжылдықтар астанасы» аталып жас қала мемлекет басшысы Н.Назарбаевтың бастамасымен аз ғана уақыт ішінде бой көтерді. Астана – егемен елдің тәуелсіздік жолында атқарған ұлы істерінің мазмұнымен өрнектелген құнды шежіресі. «Астана» сөзі қазақ қолданысына араб тілінен ауысқан. Оның араб тіліндегі түпкі мағынасы «жұмаққа барар жолдағы табалдырық» дегенді білдіреді. Қазақ ақын-жырауларының сөз қолданысында астана «байтақ ел, бақ қонған жер» деген мағынада қолданылады. * Мой ответ

Отправить
это сор помагит казахи вы где??

​

Адамның келуі көбінесе киімге байланысты. Киім бізді безендіреді, біздің қадір-қасиетімізді ерекше көрсетеді, кейде кемшіліктерді жасырады. Киім көмегімен адам өзінің қоғамда ойнайтын рөлін ерекше атап өтуге болады. Әдемі кию қабілеті мүлде жоқ. Көптеген адамдар сәнге сай келеді, бірақ көптеген мектептерде киім кию керек, менің ойымша мектеп формасы да сәнді болуы керек. Өйткені әр оқушы оны көп жыл бойы киеді. Сонымен қатар, ол күшті және ыңғайлы болуы керек. Түстер, әдетте, Мари Киеді таңдамайды. Бұл ретте, ол 4 жыл бұрын біздің мектепте біз формаға кірдік. Содан бері барлық оқушылар оны киіп жүрді.

Қазақ халқының қонақ күтуі мен қонақжайлығы туралы.

Баяғы заманнан бері осы күнге дейін жеткен дәстүріміздің бірі мен бірегейі – келген қонаққа дастарқан жаю. Бұл дәстүр тек қонақжай қазақ халқына ғана тән дүние десем, артық айтпаспын, себебі үйге қандай кісі келмесін «ең болмаса нан ауыз тиіп кету керек» деген ұғым санамызда бала кезімізден қалыптасқан. Қазағым қашан да бар асылын, бар тәттісін «қонақ жесін» деп сақтаған. Қазақ халқы үшін дастарқаннан үлкен, дәмнен үлкен нәрсе жоқ. Ақсақалдар да үнемі «Дастарқан тек қуанышты себептермен жайылсын! Дастарқан мол болсын! Осындай үлкен дастарқан басында жинала берейік!» деп бата беріп, тілектерін айтып жатады.

Дастарқан жайғанда міндетті түрде ең алдымен нан қойылады. «Ас атасы – нан» деген мақал осыдан шықса керек. Ұннан жасалынған тағамдар бағзыдан-ақ ақ дастарханымыздың сәні болып келген. Қазақ өзінің шаңырағындағы кез келген жиында дастархан үстінен нанды алыстатпайды.

Сыйлы қонақ келсе, бұрынғы кезде мал сойылып, ет асылса, қазіргі заманда мал сойылмаса да, қазанды отқа қойып, қонақтың кәдесін асып береді. Күн демей, түн демей қазан асуға келгенде қарап қалмайтын қазақ аналары мен келіндері ет тамақты нақышын келтіріп дайындайды. Бүгіндері қырық күн тойын, отыз күн ойын жасамасақ та, кез келген жиында осы ас бірінші мәзірде тұрады.

Жалпы алғанда, қазақтың дастарханы – киелі нәрсе. Бұл тек жайылған шүберек немесе оған қойған ас-ауқат қана емес, бұл – адамның пейілі, ішкі жан-дүниесі, мейірім-шапағаты. Ендеше дастарқанымыз тек қуанышқа жайылсын!