«Жаптаза» (әңгімеден үзінді) Екі күннен бері орта бойлы, төртбақ денелі, калын кабакты, карасұр жігіт торы атпен желдіртіп келеді. Бес қаруын түгел асынған. Қызылқұмның жұмақ көркіне қызығы көз тастап келе жаткап жасы әлі жиырмаға тола қоймаған жігіттің кеудесіндегі тірлігі де үнемі осындай мамыражай кеше берсе ғой деген арман ұлғая түсті. «Тіршілік неткен түрлаусыз ед​

Объяснение:

Аяқтадым сөйлемімді,

Қою керек бір нүктені.

Үтірімді қою үшін,

Жалғастырам сөйлемімді.

Нүктелі үтір көрініп ед,

Қарап тұрсам қос нүкте

Шатастырып алдым енді.

Өз сөзімді бітіре алмай

Қойдым менде көп нүктені.

Және тағы сұрау белгісін

Қойдым менде сұрағыма

Бір затқа қарап таңқалып ем

Еске түсті леп белгісі

Көрсету үшін бұл затты

Қолданамын сызықшаны

Қате жазып қойып едім

Қолдан деді жақшаларды

Ерекше сөз көрсету үшін

Қолдандым мен тырнақшаны

Мұның бәрі тыныс белгі

Ұмытпаңдар балақайлар.

Объяснение:Өзім жаздым.

Сәлем.Саған жібер- хатты жолға қойды.Сияқтыденсаулықты сияқты қал-жағдайларды сияқты өмірдісұрау қалады.ілгері барлық жөн бас менің айтамын, арапрекрастном селде Ушконыр тұрамын, өзінің еліКазакстан айталық ана не бас біздің көлдің өзенініңәдемі таулары жақсы,, бас біздің оғаштың сара адамНурсулта Абишевич назарбаев басқар-. Мен сол барлықүшін ана чтобюы айтамын сен чтобы сен беспокоилдсяегер решиш осы керемет елге деген кел- көре алмадыңжай қала-, спросиш айтар-айтпастан не осы елден менуйеду айтсам