Казахский детский фольклор — детский фольклор на казахском языке, произведения устного народного творчества, адресованные детям. Возникновение и развитие казахского детского фольклора было обусловлено историческим развитием казахского общества, в нём присутствуют накопленные веками опыт и мудрость. Казахскому детскому фольклору свойственны художественное богатство и выразительность, тематическая широта, многообразие нравоучительныx жанров, изящность языка, доступного для восприятия детей. По происхождению и бытованию казахский детский фольклор делится на 2 области:
Ұлағатты сөздер:
1) Кімде - кім халқынан алмаса тәлім,
Оны үйрете алмас ешбір мұғалім.
Ж. Баласағұн.
Жалпы есімдер: халық, тәлім, мұғалім.
2) Тіл — жұрттың жаны. Тілінен айырылған жұрт — жойылған жұрт.
Халел Досмұхамедұлы.
Жалпы есімдер: тіл, жұрт, жан.
3) Сөз сайыста жеңілген де бір – тілі кесілген де бір.
Тоқсары.
Жалпы есімдер: сөз, сайыс, тіл.
Сөйлемдер:
Халқының қамын ойлап өскен ұрпаққа не жетсін!
Мына әңгіменің берер тәлімі мол екен.
Мұғалімнің айтқан әр сөзі менің есімде еді.
Қандай тілдерді үйренгің келеді?
Жұрттың бәрі қазір Алмажанның үйінде.
Жаны кіршіксіз таза адам болды.
Екі сөздің басын қоса алмаған деген масқара ғой!
Бұл сайысқа шынығам деп қатыстым.
Тілінің көркемін қара!
