Екі дос бір егістікте жұмыс істейтін. Бірі үйленген, бар. Екіншісі бойдақ, күн батқанға дейін жұмыс істеп, достар тапқан өнімді теп-тең етіп, екіге бөліп алатын. Күннің бірінде бойдақ болған ішінен «Өнімді және шыққан пайданы тепе-тең етіп бөлгеніміз дұрыс болмады», деп ойлайды. «Мен жалғыз тұрамын,сондықтан да айтарлықтай көп қажеттілігім жоқ.» Осындай ойымен, т.н сайын үйінен шығып, бір қап өнімді жасырын түрде досының үй алдындағы қорасына апарып тұратын болды. Досы да ішінен: «Өнім мен пайданы бірдей бөлгеніміз дұрыс емес, мен үйленгенмін, жұбайым мен балаларым бар – қартайғанда олар мағанқарайтын болады. Досымның болса ешкімі жоқ, қартайған кезінде оған қарайтын адам болмайды»,- дейді. Осылайша бұл досы да түнде үйден шығып, досының қорасына бір қап өнім апаратын болды. Осыған қарамастан екі қорадағы қаптар саны неліктен еш азаймағанын екі дос та түсінбей жүреді.Бір күні жасырын түрде бір-бірінің қорасына қап тасып жатқанда, бір біріне соғылысып қалады. Сонда ғана болған жағдайды түсінеді. Қаптарды жерге қоя салып, достар бір-біріне деген адал ниеті мен достығы алдында Көз жастарын тыя алмады. Негізгі ақпарат
1.
2.
3.
Қосымша ақпарат
1.
2.
3.
Көзқарас
1.
2.
3.
