3. Қанатты сөздерді түсініп оқыңдар, күрделі сөздерді анықтап, қалай жасалғанын көр- сетіңдер.
1. Оқу-өнер – жастық шақтың қару-жарағы. (І.Жансүгіров) 2. Адамдарға
ақыл-парасат өз өмірін жақсарту үшін берілген. (Н.Назарбаев) 3. А -
сының қолымен жасалғанның бәрі – уақыт пен төзімнің жемісі. (О.Бальзак)
4. Адамның табиғаты қызық: байлығынан айырылғанда қатты налиды, ал асыл
уақытының мән-мағынасыз өтіп жатқанын елең қылмайды. (Абул-Фарадж)
5. Бақыт әрдайым батыл адамның жағында.6.Беймезгіл істің берекесі болмайды.

​

6 летний Алтай торопился стать взрослым. " Если бы я повзрослел, никто меня бы не ругал, ходил бы сам по себе, мама бы мне доверила работу, сказала бы сходить в магазин за хлебом"-думал он.
Детсво это очень интересный и удивительный период. " Все время был бы маленьким ребенком, мама мне давала бы сладости которые я просил, не щипала бы меня по лбу, никуда не отправляла бы, играл бы с утра до вечера"- мечтают может даже некоторые дети.
Алтай сегодня рано проснулся, подошел к умывальнику и умылся. Белой щеткой, почистил, свои белоснежные зубы. Вытерься, своим маленьким, белым полотенцем с рисунком белой чайки, оделся и подошёл к окну
Но он сильно обиделся, на готовящую завтрак маму и бреющегося отца, что они не замечали все его поступков. " Папы часто дома не бывает же, он откуда знает что я уже стал человеком! Но я удивлен тому, что я стал умнее, вырос и подрос, не заметила моя мама, которая каждый день со мной рядом находиться. Я для нее вечно маленький ребенок! Кажусь ей птенчиком и крохой!".
Иногда я вижу как мама бежит, надев на себя что то из верхней одежды, за хлебом. И я говорю ей " Мама, давайте я сбегаю за хлебом, я же не занят, и ноги у меня легкие". Но мама не соглашается, " что я ёще маленький ребенок, не торопись"- говорит обжигая мое сердце.

Халқымның «әке көрген оқ жонар, шеше көрген тон пішер» деген даналық пікірін ойлап   қарасақ, ата-ң асқар таудай   ақылында, өз өмір тәжірибесінен өткен өнегелі істері – елін,   жерін қорғау, бірлікте, ынтымақта өмір сүріп, еліне елеулі, халқына   қалаулы болу сияқты жақсы қасиетті ұрпақтан- ұрпаққа дарыса деген асыл арманы екен.сонау ғасырлар қойнауының қатпар-қатпар   белесінен байқасақ, ежелден –ақ ру-тайпаларымыздың өз жерін еш жауға бастырмаған, ұлын құл, қызын күң еткізбеуге батырлық   ержүректігін, жауына қатал, досына адал, шыбын жанын шүберекке түйіп, садақ ұстап қол күшіне сеніп, найзаның ұшына үкі таққан ұлдары мен қыздарының жауынгерлік үлгісі бізге аманат болып жеткен.отанымызды қорғаған еліне деген сүйіспеншілігі, ерлер сияқты қолына қару алып, ат құлағында ойнап жүріп жауын жеңуі сақ қызы- тұмар падишаның ерлік істері. «маған туған жердің бір уыс   топырағы да қымбат. сонда енді не бар? ! » деп   тұрсыңдар ғ менде ел бар, менде жер бар, мен елімді-жерімді қорғадым, - деген тұмар падиша осындай байтақ та бай дархан отанымызды жұдырықтай жүрегіндегі ерлік сезіммен қорғаған.