Менің ойымша ол менмендік емес тәкаппарлыққа жататын сиякты немесе мақтаншақтыққа.Көп ертегілерде жәнеде аңгімелерде тәқапар,мақтаншақ адамдар үнемі соңында сол жаман қасиеттерінін кесірінен таяқ жейді.Сол үшін көп мақтана бермеуі керек деп ойлаймын.Жақсылық істеп жатсақта оны елге жария қылмай,өзіміз сақтап жүрсек, күндердің бір күні ол жақсылық екі есе болып қайтады.Жақсылық жасап үйренейік!
