Мен әжем Валяны жақсы көремін. Бұл ананың анасы. Ол адамдар «әже» сөзін естігенде елестететін бейнеге мүлде сәйкес келмейді. Ол көзілдірік немесе орамал тақпайды, тоқылғанды ұнатпайды, көйлектер мен халаттардан джинсы мен жемпірді жақсы көреді. Ол да жас - небәрі 53 жаста. Сондықтан ол сирек пирог пісіреді және көп уақытты жұмыста өткізеді. Мен үшін ол Валя әже, ал қалғандары - хирург Валентина Сергеевна. Кейде әже күледі және ол әжесі болған кезде ғана суреттердегі әжеге ұқсайтынын айтады - ертерек емес.
Валя әже өте сымбатты, сымбатты, жігерлі. Ол жылдам қарқынмен жүреді және үнемі бір нәрсемен айналысады. Ағам екеуміз үшін ол әрқашан үлгі болды. Ол көп нәрсені біледі және бізге көп нәрсені үйретті. Ол сондай -ақ тамаша әңгімеші. Ол бізге қанша қызықты әңгімелер айтты! Ол сондай -ақ гитарада ойнауды біледі және маған аздап үйретеді.
Менің әжем әлемдегі ең жақсысы!
Қазақ халқының қонақ күтуі мен қонақжайлығы туралы.
Баяғы заманнан бері осы күнге дейін жеткен дәстүріміздің бірі мен бірегейі – келген қонаққа дастарқан жаю. Бұл дәстүр тек қонақжай қазақ халқына ғана тән дүние десем, артық айтпаспын, себебі үйге қандай кісі келмесін «ең болмаса нан ауыз тиіп кету керек» деген ұғым санамызда бала кезімізден қалыптасқан. Қазағым қашан да бар асылын, бар тәттісін «қонақ жесін» деп сақтаған. Қазақ халқы үшін дастарқаннан үлкен, дәмнен үлкен нәрсе жоқ. Ақсақалдар да үнемі «Дастарқан тек қуанышты себептермен жайылсын! Дастарқан мол болсын! Осындай үлкен дастарқан басында жинала берейік!» деп бата беріп, тілектерін айтып жатады.
Дастарқан жайғанда міндетті түрде ең алдымен нан қойылады. «Ас атасы – нан» деген мақал осыдан шықса керек. Ұннан жасалынған тағамдар бағзыдан-ақ ақ дастарханымыздың сәні болып келген. Қазақ өзінің шаңырағындағы кез келген жиында дастархан үстінен нанды алыстатпайды.
Сыйлы қонақ келсе, бұрынғы кезде мал сойылып, ет асылса, қазіргі заманда мал сойылмаса да, қазанды отқа қойып, қонақтың кәдесін асып береді. Күн демей, түн демей қазан асуға келгенде қарап қалмайтын қазақ аналары мен келіндері ет тамақты нақышын келтіріп дайындайды. Бүгіндері қырық күн тойын, отыз күн ойын жасамасақ та, кез келген жиында осы ас бірінші мәзірде тұрады.
Жалпы алғанда, қазақтың дастарханы – киелі нәрсе. Бұл тек жайылған шүберек немесе оған қойған ас-ауқат қана емес, бұл – адамның пейілі, ішкі жан-дүниесі, мейірім-шапағаты. Ендеше дастарқанымыз тек қуанышқа жайылсын!
