"...Мен өзімді спорттан таба алмай жүргеніме көп болыпты, өмірімде ешқашан спортқа деген қызығушылығым болмады. Тек сол жағдай мені түбегейлі өзгертті. Неге мен сол кезде түре келіп ,олардың соққыларына төтеп бермедім? Неге мен олардың аяқтарының астында жата бердім? Неге менде өзімнің ар-намысымды қорғауға деген ниет болмады? Мені көк ала қойдай көгерген бетім қызықтырмады. Сол кезде ғана мен бар батылдығымды жинадым. Алғаш бокстың табалдырығын Әкеммен аттадым. Жеңген кезіме қарағанда, жеңілген кезім көп болған шығар. Алайда, Әкем берген рухты сөздерімен мен тек алға қадам жасай бердім. Міне, сол талпынысымның жемісін енді көріп отырмын. Арада көп жылдар өткеннен кейін барып, чемпион атандым!
Ерхан... Сенің болшағың әлі алда! Мойыма! Берілме!
Бала кезімде қызықпаған нәрсем, қазір менің болашағымының айнасы..."
