Шомбал жігіт кіріп келді ентелеп, - Әке, — деді ол кірген бойда,
- Әке, — деді еркелеп, —
Жүруші едің маған ылғи өкпелі,
Кеюші едің, мал болмайсың деп мені.
Сол сөзіңді, сірә, қайтып аласың-ау
шамасы.
Аты шулы Баймағанбет сұлтанның
Маған берген сыйлығына қарашы!
Төрде отырған әкесінің алдына,
Маң-маң басып барды да,
Алтын жіппен әдіптелген жағасы
Сұр ішікті тастай салды баласы.
- Иә, сөйле, -деді әкесі,
Қандай ерлік көрсеттің,
Екі ай бойы, қане, қайда жол шектің?
Баласы айтты:
- Топ бастадық төрт адам.
Махамбеттің жақыныЫқыласты үгіттеп,
Мақтап, қағып арқаға, қосып алдық
ортаға. .
Бұл - түгелдей мына ұлыңның ақылы.
Еркін жетер әңгіме ол бір таңға.
Қапысызда қармақ салып,
Махамбетті алдап соғып,
Басын кесип сыйга тарттык султанга.
Ой залым ай
жузи кара залым ай
​