Дүниедегі ең ұлы сезімдердің бірі – достық. Әр адам дүниеге келгеннен кейін өміріндегі сырын, мұң-шерін тарқатып, қуанышы мен қайғысын бөлісетін дос іздейді. Қиындыққа тап болсаң, оны досыңмен бөлісіп, ақылын тыңдап, шешім таба аласың.
Басқаға жақсы да адал дос болу үшін, ең алдымен, адамды тыңдай білу, ақыл бере білу қабілеті жоғары болуы тиіс. Достық алдымен адамдардың бір-біріне сенуінен басталады.
Сенім артқан сайын, достық та қатаяды. «Достық» туралы нақты ой айтқан философ
А.Шопенгауэр өзінің «Өмірлік данышпандықтың афоризмдері» деген еңбегінде: «Нағыз шынайы достық адамдардың бір-бірімен терең, таза және адал қарым-қатынасын қажет етеді. Бұл – досыңыздың қайғысына, қуанышына ортақтаса білу. Осының бәрі адамның
табиғи өзімшілдік, өркөкіректік қасиеттерін жояды», - деген. Бір данышпаннан: «Дос пен
ағайынның қайсысы жақсы?» - деп сұрапты. Данышпан «Дос жақсы», - депті. Сол үшін
достарыңның ісі жайында ойла, қамқор бол. Себебі, әркім өз досын жадында тұтпаса,
достары да оны есінде сақтамайды, ақырында ол доссыз қалады». Халықта «Алтын берген
– дос емес, ақыл берген – дос» деген мақал бар. Сенім мен жарқын көңіл – достықты берік
ететін тірек. Өзі шынайы дос бола білген адамның достары көп болады, жер бетінде өзін
жалғыз сезінбейді.
Адам не себепті өзіне дос іздейді? Мәтіннен екі дәлел келтіріңіз
1)
2)
