Арал тағдыры.
Менің ойымша, Бүгінгі таңда Арал теңізінің көзден ғайып болып бара жатқан мәселесі ешкімді де бейжай қалдырмайтыны анық. Бір кездері ұзыннан-ұзақ созылып жатқан теңіздің арнасы мақта өсіруге қажетті химикаттарға толы тұзды алқапқа айналған.
Мен оны былай түсінемін: Арал өңірінде туындап отырған казіргі экологиялык апаттар нышаны жыл өткен сайын теңіз суын тарылтуда. Оның фаунасы мен флорасы жойылып бітуге жақын. Топырақтың тұздануы өте жылдам жүруде.
Оны мына деректермен, мысалдармен дәлелдей аламын: Арал теңізінде балық өсіру шаруашылығы тоқталып, соңғы 1-2 жылда ғана қайта қолға алынды. Ондағы тұрғындардың әлеуметтік жағдайы төмендеп кетті. Теңіз түбінен көтерілген улы тұздың мөлшері жылына 13-20 млн. т деп есептеледі.
Осыған байланысты мен мынадай қорытынды шешімге келдім: Арал мәселесі соңғы 10 шақты жылда географ және эколог ғалымдар арасында жиі-жиі пікірталастар туғызуда. Арал мәселесі туралы халықаралық конференциялар ұйымдастырылды. Сол ғылыми жұмыстар бойынша Арал теңізінің мәселесін қолға алып, үкімет біршама шаралар ұйымдастырып, мәселені тұрақтандыру керек деп ойлаймын. Себебі Аралдың біржола жойылып кетуі Орта Азия мен Қазакстанды ғана емес көптеген Шығыс елдеріннің тыныс-тіршілігіне өзгерістер әкелмек.
Менің анам-мен үшін ең қымбат адам. Мен оны өте жақсы көремін. Бірдеңе үшін емес, жай ғана менің бар нәрсе үшін. Мақтан тұтамын және жоғары бағалаймын өз анасымен. Оған жақын менде ешкім жоқ. Менің анам Татьяна Николаевна. Ол әдемі. Анамды күлімсіреп, үлкен жасыл көзді жақсы көремін, олар күлімсіреп, күлкілі күлкі мен оның қолдарын, қамқор, жылы, маған алақан жетуге қымбат. Менің анам өте мейірімді, адамдармен жақсы қарайды, оны құрметтейді және жақсы көреді. Ол қиын сәтте қолдау көрсете алады және Кейде маған қайғылы және ащы болған кезде жылылығымен жылыта алады.
