ответ: Баласы:«Құбылып бидайлар тұр басын салып,
Жіберген мырза Құдай нұрға қанып.
Әй, әке, мұның мәнін түсіндіріңізші,
Бір іске тұрмын өзім қайран қалып»
Әкесі:«Айтайын мұның мәнін, балам, саған,
Шырағым, түрін көріп тыңданба оған.
Өзгесі төмен қарап бүгілгенде,
Бұл бидай дәнсіз қапты арасында
Бидайлар басы толық иіліп тұр,
Дән берген қожасына сынып тұр.
Басында бұл бидайдың дәні болмай,
Кекірейіп, көкке қарап, бүлініп тұр».
Объяснение: осылай ойлаймын:/
