Зат есімді тап Құмға салған сурет
Жүрттың баласы хат танып, сабақ оқығанда, мұның
қолынан бар келгені – сұқ саусағымен құмға сурет салу.
Болмаса қашау, пышағын ала жүріп, тас пен ағаштан
мүсін жасау.
«Бала, әкең Қастей марқұм момын кісі еді. Мынауың
біз білмеген өнер екен»,
деді бір күні Әбілханның
ағаштан жасаған мүсіндерін көрген Түргенбай ұста.
Өнерді өрге бастыру үшін өмірді тану керек.
Білімсіз адамның өрісі – тар, құлашы қысқа, сурет
салуға талабың бар екен. Оқуың керек шығар, балам,
деген еді бірде ол.
Осы сөз оның алдынан бақыт шырағы болып жыл-
тырады.
Кәдір Сауырұлы
